Günaydın.
Yeni kitaplar geldi demek. Çok güzel.
Sonunda seni yakaladım!
Bu benden ilk çalışın değil, öyle değil mi? Seni küçük hırsız.
- Hemen ceplerini boşalt. - Canımı yakıyorsun.
Ceplerini boşalt yoksa İstasyon Şef'ini çağırırım! Beni ikiletme!
Bunlarla ne yapıyorsun öyle?
- Diğer cebini de. - Onda bir şey yok.
İstasyon Şefi nerede?
Hayaletler.
Bu çizimleri sen mi yaptın?
Bunları sen mi çizdin?
- Nereden çaldın bunu? - O çalıntı değil.
Hem hırsız hem de yalancı. Çekil git karşımdan.
- Defterimi bana ver! - Bu defter artık benim!
- Canım ne isterse onu yaparım! Bakarsın yakarım! - Hayır!
O zaman bunları kimin çizdiğini söyle!
Yıkıl karşımdan küçük hırsız!
Bak hâlâ duruyor!
Çek git!
Maximillian; kötülüğün, musibetin, fenalığın sesini duydun mu? Yakala onu!
Affedersiniz... Yol açın!
Çekilin yoldan!
Kenara çekilin!
Devam edin.
Durdurun o çocuğu! Zapt edin!
Açılın!
Kahretsin!
Treni durdurun! Durdurun!
İmdat! Yardım edin! Bir el atın!
Durdurun treni! Valizi çek! Çek valizi!
Aman Allah’ım! Çok özür dilerim...
Çeviri; Emre Bekman & Quezacotl & Begüm Özdemir
Arkamda olduğunu biliyorum.
Adın ne senin evlât?
Hugo.
- Hugo Cabret. - Uzak dur benden Hugo Cabret.
Yoksa seni Şef'in ofisine götürürüm.
O da seni hücresine tıkar ve bir daha da bırakmaz.
Ne okula gidebilirsin ne evlenirsin...
...ne de kendilerine ait olmayan şeyleri alan çocukların olur.
Defterimi bana geri ver.
Onu eve yakmaya götürüyorum.
- Defterimi yakamazsın! - Kim bana engel olacakmış?
Zor bir gündü. Sinirlerim bozuk.
Bir çocuk yüzünden.
Lütfen.
- Kimsin sen? - Büyükbaban defterimi çaldı.
Yakmadan önce onu geri almam gerek.
Georges Baba büyükbabam falan değil.
Ayrıca hırsız olan o değil, sensin.
Tek yaptığın şey...
...günah işlemek.
- Gitmelisin. - Defterimi almadan gitmem.
Defteri neden bu kadar çok istiyorsun?
Sana söyleyemem.
Bir sır mı yani?
- Evet. - Ne güzel, sırlara bayılırım.
- Hemen söyle ne olduğunu. - Olmaz.
- Madem söylemeyeceksin o zaman git. - Defterimi almadan gitmem!
Başımı belaya sokacaksın.
Evine gitsene!
İyi...
Defteri yakmasını engelleyeceğim.
Git şimdi.
- Nedir bu? - Bunlara otomaton denir.
Otomaton mu?
Bir müzenin tavan arasında terk edilmiş vaziyette buldum.
Ne işe yarıyor peki?
Kurmalı bir alet.
Müzik kutuları gibi.
Bu zamana kadar gördüklerimin arasında açık ara...
...en karmaşığı.
Bu...
Yazabilen cinsten.
Londra'da üretilmiş olmalı.
Annemin memleketi.
Annen Coventry'liydi ama oradan Londra'ya taşındı.
Ben küçükken bu tip aletleri sihirbazlar kullanırdı.
Bazısı yürür, bazısı dans eder, bazısı şarkı söyler fakat işin sırrı...
...çarkların çalışmasında.
Şuna bak.
- Tamir edebilir miyiz? - Bilemiyorum Hugo.
İyice paslanmış.
Uygun parçaları bulmak da epey zor olacaktır.
Elbette tamir edebiliriz.
Ne de olsa saatçi değil miyiz?
Ama önce dükkân ve müzedeki işleri bitirmem şartıyla.
Tamam mı?
Çok güzel.
Şunu görüyor musun?
İşte bir güçlük daha.
Yeni bir gizem.
Gizemler seni mutlu eder.
Kalp şeklinde bir anahtar.
Ne yazık ki anahtar bizde değil.
Çarkları onardım-
Claude amca?
Bir yangın çıktı... Baban öldü.
Çarçabuk eşyalarını topla. Benimle geliyorsun.
Hemen!
Çırağım olacak ve benimle istasyonda kalacaksın.
Sana saatlere bakım yapmayı öğreteceğim.
Buraları yıllar önce saat bakımcılarının kalması için yapıldı.
Fakat şu an kimse buraları bilmez.
Senin yatağın şurada, köşede.
Hemen yat; sabah 5'te işbaşı yapacağız.
- Okulum ne olacak? - Okul falan yok artık!
Bu duvarların arasında okula vaktin de kalmayacak zaten.
Hugo...
...ben olmasaydım şu an yetimhaneye düşmüştün.
Zaman... Zaman...
...bir dakikada 60 saniye...
...bir saatte 60 dakikadır.
Zaman her şeydir. Her şeydir.
Ah zaman ah...
Pekâlâ.
Kes şunu!
Bırak onu. Hayır, hayır.
Günaydın!
Günaydın bayım. Nasıl yardımcı olabilirim?
Seni yine göreceğimi tahmin ediyordum.
Defterimi almam gerek.
Onu ne diye bu kadar çok istiyorsun?
Bir şeyi...
...onarmak için.
Yürü git.
Lütfen git buradan.
Dur!
- Affedersin, ben... - Gördüm.
Ağlıyor musun sen?
- Hayır. - Dur bakalım.
Bana bak...
Ağlamak ayıp bir şey değildir.
Sydney Carton da ağlar, Heathcliff de.
- Hele kitaplarda sürekli ağlarlar. - Kendim hallederim.
Seninle konuşmam gerek. Çok mühim bir mesele...
...ama burada olmaz. Burası çok...
...ortalık.
- Gel hadi. - Nereye gidiyoruz?
Dünya'daki en muazzam yere.
Düşler Diyarı, Oz ve Define Adası'nın bir arada olduğu bir yer.
Günaydınlar Mösyö Labisse.
Isabelle...
İzninizle size Mösyö Hugo Cabret'yi takdim edeyim.
Çok sıkı ve sevdiğim bir arkadaşımdır.
Mösyö Cabret...
Merhaba.
Kitap için teşekkür ederim.
David Copperfield'a resmen hayran kaldım.
Fotoğraf bölümü?
Arka köşede, solda, üst rafta.
Teşekkürler.
Söylesene, bu kadar önemli olan neydi?
Defterin hâlâ Georges Baba'da.
Onu yakmadı, seni kandırdı.
- Niye ki? - Bilmiyorum.
Tek bildiğim defterin onu son derece üzdüğü.
O ve Jeanne Anne gece geç saatlere kadar defter hakkında konuştu.
Hatta sanırım ağladı da.
Bana neden yardım ediyorsun?
Bunun altından bir macera çıkabilir de ondan.
Daha önce hiç macera yaşamadım ben.
En azından kitaplardakiler dışında.
Ve bana kalırsa bu macera çok...
...esrarlı olacak.
Peki...
Bu arada benim adım Isabelle.
Kitap ister misin?
Mösyö Labisse bana ödünç veriyor...
...eminim sana da verecektir. - Hayır.
Kitap sevmiyor musun yoksa?
Hayır, severim.
Eskiden babamla birlikte Jules Verne okurduk.
Hadi bakalım.
- Defterimi nasıl geri alacağım? - Şey...
Bana sorarsan karşısına dikil. Ama konuştuğumuzu söyleme.
Elimden geldiğince yardımcı olacağım.
Sabırlı ol.
Git başımdan.
Tamir et şunu.
Tamir et şunu dedim.
Dükkânımdan bazı parçalar yürüttüğünü biliyorum.
Henüz çalmadıklarını kullanabilirsin.
Defterimi geri ver.
Bu konuda yetenekliymişsin.
Ama bir hırsızdan daha fazlası olduğunu kanıtlamak zorundasın.
Defterini hak edeceksin.
- Nasıl? - Her gün dükkâna geleceksin.
Çaldığın her parça için ne kadar çalışacağını ben söyleyeceğim.
Defterini hak ettiğin zamana da, şayet hak edersen, ben karar vereceğim.
- Benim bir işim var. - Hırsızlık iş değildir evlât.
Başka bir işim var.
Ama boş vakitlerimde gelirim.
Yarın işbaşı. Şimdi uza.
Şimdi başlayacağım.
O değil, diğeri.
Seçtiğin kart bu muydu?
Nerede bu anahtar?
Küçük adam...
Söyle bakalım nereye kaçıyorsun?
- Kaçmıyorum. - Ailen var mı?
- Yok. - Harikulade.
Senin yerin yetimhane o zaman, değil mi?
O adamın şişesiyle ne yapıyordun?
Senin şişen miydi o?
Senin poşetin miydi?
Evet, benim Gustave.
Evet memur bey, bir yetim daha.
Hem izinsiz girme hem hırsızlık.
Elleri, içindekileri almak niyetiyle...
...bir poşetin içine izinsiz giriyordu yani.
Çalmaya çalıştığı şey mi?
Hamur işi.
Sessiz ol!
Kes şu zırıldamayı seni küçük yaramaz!
Zaten ağzının leş kokusu burnuma geliyor.
Elbette size söylemiyordum.
Size saygıda kusur eder miyim hiç?
Hayır, eşiniz hakkında bir şey demedim.
Çok saçma. Dedikodular benim kulağıma gelmedi.
Öyle mi, bunu bilmiyordum.
Eminim geri dönecektir.
Yürü küçük sıçan.
İşte hamur işi hırsızımız. Utanmıyor musun hırsızlık yapmaya?
Karınızla ilgili özürlerimi sunarım.
Ne yapmamı önerirsin? Ondan ayrılayım mı?
Gir içeri!
- Hamile biliyor musun? - Ne?
Ne yapacağımı bilmiyorum, 5 aylık oldu.
Eminim babası sizsinizdir. Başka kimin olacak, elbette sizindir.
Onunla en son ne zaman münasebet kurdunuz?
- Son zamanlarda? - Hayır.
O zaman durum şüpheli.
Onu görürsen şunu verir misin?
- Dönmesini gerçekten istiyor musunuz? - Evet, hem de çok.
3...
Robin Hood. Filmini izlemiştim.
Douglas Fairbanks'in oynadığı.
- Sen izledin mi? - Ben daha önce hiç film izlemedim.
- Ne? - Korkunç bir durum, değil mi?
Yani film izlemedin mi? Bir tane bile mi?
Georges Baba izin vermiyor.
Bu konuda çok katıdır.
Ben filmlere bayılırım. Babamla doğum günlerimde giderdik.
Hugo...
Baban öldü mü?
Bu konuda konuşmak istemiyorum.
Isabelle...
...bir maceraya var mısın?
Başımız derde girecek.
Macera dediğin böyle olur işte.
Siz iki sıçan nasıl girdiniz buraya?
Sizi bir daha burada görmeyeyim.
Georges Baba neden film izlemene izin vermiyor?
Bilmiyorum. Nedenini söylemedi.
Ama eminim ailem izin verirdi.
Onlara ne oldu?
Ben daha bebekken ölmüşler.
Georges Baba ile Jeanne Anne vaftiz ailem oldukları için beni yanlarına almışlar.
Pek çok açıdan çok iyi insanlardır. Film konusu hariç tabii.
Benim babam beni sürekli sinemaya götürürdü.
Kendisinin izlediği ilk filmden bahsetmişti.
Beyaz bir ekranın olduğu...
...karanlık bir odada, bir roket uçarak...
...doğruca Ay'daki adamın gözüne girmiş.
- Tam gözüne. - Sahi mi?
Uyanık halde rüya görmek gibi bir şey olduğunu söylemişti.
Sinemalar bizim özel yerlerimizdi.
Birlikte gidip bir şeyler izlediğimiz yerlerdi.
Annemi özlemeye fırsatımız kalmazdı.
Onu aklından çıkaramıyorsun, değil mi?
Hem de hiç.
Hugo...
...nerede kalıyorsun?
Orada.
Amcam bana saatlere bakım yapmayı öğretti. Ben de o işe devam ediyorum.
Belki bir gün döner. Gerçi pek sanmıyorum.
Birinin yerini öğrenmesinden korkmuyor musun?
Saatler çalıştığı ve kimse beni görmediği sürece sorun yok.
- Doğal davran. - Ne?
Yürümeye devam et ve normal davran.
Şimdi nasıl davranıyorum ki?
Siz ikiniz, durun.
Buraya gelin.
- İyi günler bayım. - Aileniz nerede?
Ben oyuncakçı dükkânında George Baba'nın yanında çalışıyorum.
Beni daha önce orada görmüşsünüzdür.
Bu da köyden gelen kuzenim Hugo.
Onu mazur görün.
Kendisi biraz...
...kıt akıllıdır da.
Aval da diyebiliriz. Zavallı şey.
Sanırım Maximillian saç kesimini beğenmedi küçük adam.
Yüz ifadenden rahatsız oldu.
Sıfatından tiksindi.
Niye beğenmedi ki sıfatını acaba?
Belki de kedim gibi koktuğu içindir.
- Kedin mi? - Evet.
Adı Christina Rossetti.
Ünlü şairin adı.
Bir şiirini okumamı ister misiniz?
Kalbim şarkı söyleyen bir kuş gibi Yuvası, sulanmış bir filizde;
Kalbim bir elma ağacı gibi Dalları bükülmüş tıknaz meyveyle;
Tamam, tamam... Gerisini biliyorum.
Bugünlük bu kadar şiir yeter.
Ben de şiir severim. Özellikle...
...Christina'nın bu şiirini.
- Rossetti. - Evet, en sevdiğimdir kendisi.
Rossetti olduğunu biliyoruz herhalde.
Rossetti tabii.
Şiiri severim ama istasyondayken değil.
Biz buraya trenlere binmek için geliriz.
Veya dükkânlarda çalışmak için.
- Anlaşıldı mı? - Evet efendim.
Bastığınız yere dikkat edin.
Hadi! Yürü.
Aval demek.
Hayatını kurtardığıma göre, bana gizli sığınağını göstermeye ne dersin?
- Neyimi? - Kaldığın yeri.
Duvarların içindeki yerini.
Şimdi gitmem gerek. Yapacak işlerim var.
Bekle!
Sen benim evimi gördün, şimdi sıra bana gelmedi mi?
Ne de olsa tek dostunum!
- Sen benim tek dostum değilsin. - Gizemli olmak sana hiç yakışmıyor!
- Neyin peşindesin? - Gitmeliyim!
İstasyondan hiç ayrılmamalıydım.
Hugo!
- Bunu nereden buldun? - Seni ilgilendirmez!
- Bana lazım. - Ne için?
Lazım işte.
Nedenini söylemezsen olmaz.
Gel.
Muhteşem!
Tıpkı Jean Valjean gibisin.
Eşsiz.
Nedir bu?
Bu bir otomaton.
Babam, ölmeden önce bunu tamir ediyordu.
Benim anahtarım babanın makinesine neden uysun ki?
Üzgün görünüyor.
Bence sadece bekliyor.
Neyi?
Yeniden çalışmayı.
Yapması gerekeni yapmayı.
Çalışınca ne yapıyor?
Bilmiyorum.
Sorun nedir?
Biliyorum, aptalca...
...ama sanırım onda babamdan bir mesaj var.
Ne aptalım! Tamir edebileceğimi sandım!
- Hugo... - Bozuk bu! En başından beri bozuktu!
Hugo...
Böyle olması gerekmiyor. Onarabilirsin.
Anlamıyorsun.
Bunu tamir edebilirsem bu kadar yalnız kalmam diye düşünmüştüm.
Hugo...
Hugo bak! Bak, bitmemiş!
Bitmemiş!
Yazı yazmıyor, çizim yapıyor.
Babamın izlediği film bu!
Georges Méliès.
Georges Méliès?
Georges Baba'nın adı.
Neden babanın makinesinin üstünde Georges Baba'nın adı olsun ki?
Bilmiyorum.
Sağ ol.
Bu babamdan bir mesajdı.
Şimdi de bunu çözmem gerek.
Hadi gel!
Isabelle!
Jeanne Anne, seninle konuşmalıyım.
Bu Hugo Cabret.
İyi akşamlar madam.
Bir hırsıza göre epey görgülüsün.
Ben hırsız değilim.
- Ne oluyor Isabelle? - Şey...
...uzun ama bir o kadar da önemli bir hikâye.
- Hani birkaç hafta önce- - Dur!
Bu...
Çocuklar!
Ne yaptınız? Bunu nereden buldunuz?
- Söylesem de inanmazsınız. - İnanırım çocuğum.
Bunu mekanik bir adam çizdi.
Şu an sende mi?
Babam onu bir müzede bulmuş, kimse istemiyormuş.
Onu onardık.
Ama senin anahta-
Anahtarım.
Sana verdiğim anahtar.
- Hayır! Hayır! Anne, o... - Hayır! Götür onu buradan.
Şimdi geçmişi kurcalamayalım. Ne olursa olsun Georges Baba bunu görmesin.
- Lütfen neler olduğunu bize de anlatın. - Dışarı!
Sizi ilgilendirmez. İkiniz de bunu unutacaksınız.
Babamla bunu onarmak için çok uğraştık!
Bana ondan kalan tek şey bu!
Ne anlama geldiğini bilmeliyim!
Lütfen.
Bazı şeyleri yaşın küçük olduğu için anlayamazsın.
Bu tip acıları idrak edebilecek yaşta değilsin.
- Georges Baba geliyor. - Buraya geliyor.
Gelin.
Sessiz olun lütfen. Onu evden göndermeye çalışacağım.
Çıtınızı bile çıkarmayın!
Gözü dolaba gitti.
Sana defterini arayıp bulamadığımı söylemiştim.
Ben de arayacağım. Sen kapıyı gözetle.
Harikulade.
Izzy yok mu?
Şuna bak.
Hadi karıştıralım.
Bana bırak, ben daha uzunum.
Tıklat.
Yine karşıma çıktılar.
- Dur! Yapma! Bu senin eserin! - Eserim mi?
Neyim ben?
Kurmalı bozuk bir oyuncağı olan beş parasız bir satıcıyım!
Sana güvenmiştim.
Bana böyle mi teşekkür ediyorsun?
Çok zalimsin.
Zalim.
İçeri dönsem iyi olacak.
Tamam.
Bugünkü film için teşekkür ederim.
Benim için bir hediye gibiydi.
Üzgünüm, ben...
Bu baskıyı biliyor musun?
Babamla birlikte okurduk.
Bu, vaftiz oğlum içindi.
Ama sanırım artık senin için.
Mösyö Cabret.
- Bir fincan daha alabilir miyim? - Demleniyor.
Birazdan olur.
Çayın da diğer her şey gibi...
...bir demlenme anı vardır.
- Keşke o anı bilebilseydik. - Gustave.
Biraz cesur ol. Git bir merhaba de.
Hadi, bana en güzel gülümsemeni göster.
En güzelini dedim.
Çok güzel.
Neşe saçıyor!
Matmazel Lisette, en güzel akşamlar sizin olsun efendim.
Sayın Şef.
Evet.
Ne hoş bir demet öyle.
Teşekkür ederim.
Bordeaux'dan geldi. Trenle bir gecede getiriyorlar, o yüzden tazedirler.
Bordeaux demek.
Çok güzel bir şehirdir.
Sağlam yerdir.
Havası bir başkadır...
...hele inekleri ve mölemeleri.
O kusursuz memeleri.
Onlar...
...onlar...
...kokuyor mu?
Kokan çiçek mi onlar?
Evet, biraz.
Buyurun bakın.
Savaşta yaralandım, hiç iyileşmeyecek.
İyi akşamlar matmazel.
Ben de kardeşimi kaybettim.
Nerede?
Verdun'da.
İyi akşamlar Sayın Şef.
Güzel akşamlar Matmazel Lisette.
Film Akademisi Kütüphanesi.
Affedersiniz?
Film Akademisi Kütüphanesi.
İhtiyacın olan tüm bilgiyi orada bulacaksın.
İkinci seviye...
...dördüncü sıra...
...bölüm üç.
Bir de, en üst raf.
Rüyaların İcadı.
Yazan Rene Tabard.
İlk filmlerin hikâyesi.
1895'te gösterilen ilk filmlerden birinin adı...
...'İstasyona Bir Tren Geliyor' idi.
Filmde bir trenin istasyona gelmesinden başka bir şey yoktu.
Tren ekrana doğru hızla geldiğinde seyirciler çığlık attı.
Çünkü ezilme tehlikesiyle karşı karşıya olduklarını sandılar.
Hiç kimse daha önce öyle bir şey görmemişti.
Küçük bir gösteri aracı olarak başlayan bu şey...
...film yapımcılarının hikâyelerini anlatmak için...
...bu yeni ortamı kullanabileceklerini keşfetmesiyle daha da önem kazandı.
Ay'a Yolculuk
Film yapımcısı Georges Méliès...
...filmlerin, hayalleri yakalama gücüne sahip olduğunu...
...ilk fark edenlerdendi.
Film yapımcılığının üstadı, Birinci Dünya Savaşı'nda ölmüştür.
Ölmüş mü?
Méliès'e ilgi mi duyuyorsunuz?
Evet.
Yasak değil sonuçta.
Öyle mi?
Kendisi benim vaftiz babamdır, çok sağ olun ama gayet de hayatta.
Bu mümkün değil.
Şüpheniz olmasın efendim.
Doğru söylüyor.
Size neden inanayım?
Çünkü...
...gerçek bu!
Méliès yaşıyor mu?
Benimle gelin.
Vaftiz babanın büyük bir hayranıyım ben.
Harika bir film yapımcısıydı.
Bakın burada stüdyosunda çalışıyor.
Bu da bir gösterisinin ilanı.
Buysa akıl hocası Robert Houdin tarafından yapılan meşhur kristal gizemli saat.
Bu da kendisinin asıl kameralarından biri.
Sihirbaz mıydı?
Evet. İşe sahnede başladı.
Film yapmaya nasıl başladı?
Kimse bilmiyor.
Bak ne kadar da mutlu.
Profesör Tabard, acaba onunla tanışmak ister misiniz?
Onunla zaten tanışmıştım.
Kardeşim, Méliès'in setlerini hazırlayan bir marangozdu.
Bir gün beni stüdyoyu gezdirmeye götürdü.
Adeta rüya gibiydi.
Tüm bina camdan yapılmıştı.
Aslına bakarsanız çekimler için gerekli ışık gelsin diye öyle yapılmıştı...
...ama benim için büyüleyici bir şatodan başka bir şey değildi.
Camdan yapılmış bir saray.
- Bir ıstakoz çıkacaktı... - Istakoz, tamam.
Rüyalarının nereden geldiğini merak ettiysen, etrafına bir bak bakalım.
Rüyaların yapıldığı yer burası.
Bayanlar baylar, mekân hazır.
Şövalyeler ve ıstakozlar yerine.
Denizkızları yerlerine. Motor.
Kariyerinin sonuna geldiğinde 500'den fazla filmi vardı.
O zamanlar inanılmaz derecede popülerdi.
Neden bırakmış peki?
Bugüne kadar, diğer insanlar gibi ben de savaşta öldüğüne inanıyordum.
Birkaç filmini izleyebilir miyiz?
Keşke izleyebilsek. Ama geçen yıllar eski filmlere pek iyi davranmıyor.
Geriye bir tek bu kaldı diye biliyoruz.
Yüzlerce filmden sadece bir tane.
Ve o hâlâ...
...bir başyapıt.
Georges Baba'ya filmi göstermek için Tabard'ı getirmeliyiz.
Böylece unutulmadığını anlar.
Jeanne Anne'ye söylemeli miyim acaba?
Hayır. Bence tıpkı bir sihirbazlık numarası gibi sürpriz olmalı.
Bence biraz...
...caka satmalıyız.
Caka satmak.
Aferin sana!
Mösyö Claude!
Orada mısın?
Mösyö Claude, sen misin?
Hâlâ bir şeyleri yakıp yıkmaya devam ediyorsun.
Yine dut gibi geziyorsun, değil mi?
Ayık mısın?
Kaç şişe devirdin?
Kafa bi' milyon mu? Sarhoş musun?
Sızmış mıdır?
Kesin sızdı, değil mi?
Seni pis ayyaş.
Bir çocuğu incitebilirdin.
Mösyö Labisse önceki gece bana bir kitap verdi.
Bunu hep yapar.
"Güzel bir eve kitap göndermek" diyor yaptığı şeye.
Aslında...
...bir gayesi var.
Nasıl yani?
Her şeyin bir gayesi vardır. Makinelerin bile.
Saatler zamanı gösterir, trenler insanları bir yerlere götürür.
Hepsi kendine düşen görevi yapar. Tıpkı Mösyö Labisse gibi.
Belki de bu yüzden bozuk makineler beni bu kadar üzüyor.
Üstlerine düşen görevi yapamıyorlar.
Belki insanlar için de aynı şey geçerlidir.
Gayeni kaybedersen, bozuk bir makineden farkın kalmaz.
Georges Baba gibi mi?
Belki onu da onarabiliriz.
Senin gayen de bu mu?
Bir şeyleri onarmak?
Bilmiyorum.
En azından babamınki buydu.
Acaba benim gayem ne?
Bilmiyorum.
Annemle babamı görmüş olsaydım...
...belki bilirdim.
Benimle gel.
Babam öldükten hemen sonra buraya çok sık gelir oldum.
Tüm dünyayı büyük bir makine olarak hayal ederdim.
Makineler asla yedek parçalarıyla gelmezler.
Çalışmaları için ne gerekiyorsa o kadarı olur hep.
Dünya koca bir makineyse, ben yedek parça olamam diye düşündüm.
Burada olmamın bir sebebi olmalı.
Bu da demek oluyor ki, senin de burada olmanın bir sebebi var.
Geri gel.
Tabard'ı yarın akşam 7'de getireceğim.
Hiçbir şey söyleme sakın.
Bundan emin misin?
Pek sayılmaz.
Ama sanırım bu tek şansımız...
Onu onarmak için mi?
Cabret ve oğulları. Saatçiler.
Raylarda bir çocuk var! Raylarda bir çocuk var!
Treni hemen durdurun! Çabuk!
Durdurun!
Çabuk!
Çekil!
Claude Cabret 1925
Evet?
Bay Claude buranın bir çalışanı hanımefendi.
Sen Nehrinde mi?
Rahmetli mi olmuş? Emin misiniz?
Hayır, hiç yakını yoktu.
Teşekkürler. Eşyalarıyla ben ilgilenirim. Çok teşekkürler.
Rahmetli olduysa...
...o zaman saatleri kim kuruyordu?
- İyi akşamlar. - Bu taraftan efendim.
Ben bakarım.
Bu ne sürpriz!
İçeri gel hadi.
Isabelle, bu da ne demek oluyor?
Lütfen kızma anne.
Bu küçük beyin buraya gelmesini istemiyoruz.
Georges Baba'nın kim olduğunu öğrendik.
Çok ama çok özür dilerim hanımefendi... Bizi beklediğinizi sanıyordum.
Derhal gideceğim ve davetinizi alır almaz tekrar geleceğim.
Lütfen sesinizi alçaltın.
Kocam uyuyor. Kendini şeyden beri pek iyi hissetmiyor...
Anne! Anne lütfen onları gönderme!
Size rahatsızlık vermek istemem Madam Méliès.
Ama bu karşı karşıya gelebileceğimiz tek an ise...
...lütfen izin verin de size...
...kocanıza olan en derin şükranlarımı sunayım.
Küçük bir çocukken...
...tüm filmlerini izlemiştim.
Filmleri bana ilham verdi.
Kocanız çok büyük bir sanatçıydı.
Kocamın filmlerini böylesine bir sevgiyle hatırlamanıza çok sevindim.
Ama...
...şu an çok hassas bir durumda...
...geçmişi hatırlamak ona acı veriyor.
O zaman sizi yalnız bırakacağız hanımefendi.
Umarım bunu söylediğim için beni bağışlarsınız...
...şu an bile filmlerde olduğunuz kadar hoşsunuz.
Anne?
- Filmlerde mi oynadınız? - Neredeyse bütün filmlerinde oynadı.
Bir oyuncu muydun?
Bu çok uzun zaman önceydi çocuklar.
Bambaşka zamanlardı.
O zamanlar bambaşka bir insandım.
Onunla tekrar karşılaşmak ister miydiniz?
Bir filmimiz var.
Georges'un filmlerinden biri mi?
Bu imkânsız ama. O filmlerin hepsi yok oldu.
Göstermemizi ister misiniz?
Lütfen.
Evet lütfen anne! Lütfen!
Çabuk olacaksınız ama.
Bir aktris miydin? Gerçek bir sinema aktristi?
- Bu gerçekten de çok romantik Anne. - Öyle bir şey değildi.
Şimdiki film yıldızları gibi değildik.
Ama eğleniyorduk.
Bayan Méliès?
Renkli hem de!
Tabii. Filme işledik, hepsini elimizle boyadık. Kare kare hem de.
Anne bu sensin!
Evet.
Çok güzel.
Çok güzelmişsin.
Hâlâ güzel.
Bir film projektörünün sesini her yerde...
...tanırım.
Georges...
...geçmişi unutmayı çok uzun zamandır deniyorsun.
Bu sana mutsuzluktan başka bir şey kazandırmadı.
Belki de artık deneyip hatırlamanın vakti gelmiştir.
Bilmek ister misin?
Evet.
Ben de tıpkı senin gibi...
...bir şeyleri tamir etmekten çok hoşlanırdım.
Bu işe ilk önce bir sihirbaz olarak başladım.
Jeanne Anne benim yardımcımdı.
Söylemek gerekirse oldukça başarılıydık. Salon hep hınca hınç dolardı.
Sürekli bir şeyleri tamir etmeye çalışırdım.
Tiyatroda kendime ait bir atölyem vardı. Orada yeni illüzyonlar icat ediyordum.
Hatta bir defasında çalışan bir otomaton bile yapmıştım.
Olağandışı bir hazineydi doğrusu.
Ona kalbimi ve ruhumu vermiştim.
Bir gece Jeanne Anne ile birlikte gezici bir sirki görmeye gittik.
Küçük performanslar sergileyenlerin yanından geçerken, bir şey dikkatimi çekti...
...garip bir şey...
...muhteşem bir şey.
SİNEMATOGRAF
Hareketli resimler içeride. Gözlerinize inanamayacaksınız!
Lumiere Kardeşler filmleri icat etmişti.
Bu icat aklımı başımdan almıştı.
Nasıl olmuştu da bunun bir parçası olamamıştım?
Bu tıpkı yeni bir illüzyon gibiydi.
Lumiere Kardeşler'den bana bir kamera satmalarını istedim...
...ama kabul etmediler.
Filmleri geçici bir hevesten ibaret görüyor...
...bunun bir geleceği olmadığını düşünüyor hatta söylüyorlardı.
Böylece ben de, otomatondan geriye kalan parçalarla...
...kendi kameramı yaptım.
Bu yeni mucizenin ben de bir parçası olmalıydım.
Her şeyi tehlikeye attık.
Kendimize ait bir film stüdyosu kurabilmek için...
...tiyatroyu ve elimizdeki her şeyi sattık.
Böylece büyük macera başladı.
Yüzlerce film yazdım, tasarladım...
...yönettim ve yüzlercesinde oynadım.
Hazırım.
Durun, durun!
Olayı anladım, iki dakika müsaade edin. Ondan sonra devam.
Manny, konuşabilir miyiz acaba?
- Manny! - Evet efendim.
Sağa sola doğru kıvrıl, sonra başı yukarı kaldır...
Alttan...
Çok güzel, çok güzel...
Teşekkürler beyler, yerlerinizi alın.
Herkes yerlerine.
Motor!
Çok iyi, çok güzel. Sarın etrafını.
Şimdi saldırın işte, saldırın.
Bekle, saldır! Saldır!
Batır, batır ve öldür!
Çok güzel, harika. Saldırı için ses!
Üç, iki, bir, şimdi!
İskeletler harikaydınız, gidebilirsiniz. Teknik ekip gelsin. Lütfen kıpırdamayın.
Kimse kıpırdamasın lütfen. İşaretimi bekleyin.
Üç, iki, bir... Motor!
Sihirbazlık ve illüzyon, uzmanlık alanım hâline geldi.
Hayaller dünyası.
Güzeller güzeli karım esin kaynağımdı...
...yıldızımdı...
...ve hiç olmadığımız kadar mutluyduk.
Motor!
Bunun hiç bitmeyeceğini düşündük.
Nasıl bitebilirdi ki?
Ama sonra savaş patlak verdi.
Ve bu gençlik ve umutların da sonuydu.
Artık dünyanın...
...sihirbazlığa ve film gösterilerine ayıracak zamanı yoktu.
Geriye dönen askerler...
...filmlerimden sıkılacak kadar fazla gerçekliğe tanıklık etmişlerdi.
Zevkler değişmişti...
...ama ben onlara ayak uyduramamıştım.
Artık kimse filmlerimi izlemek istemiyordu.
En nihayetinde, ne oyuncuların parasını ödemeyi...
...ne de işi yürütebilmeyi başarabildim.
Böylece büyüleyici şatom harap oldu...
...her şeyimi kaybettim.
Bir gece amansız bir keder içindeyken...
...tüm eski sahne dekorlarını ve kostümleri yaktım.
Filmlerimi, onları eriterek kimyasala dönüştüren...
...bir şirkete satmaya mecbur kaldım.
Bu kimyasallarla ayakkabı topukları yapılıyordu.
Sattığım filmlerden arta kalan ufak bir parayla oyuncak standını aldım.
Varım yoğum bu kalmıştı.
Yerle bir etmeyi göze alamadığım tek şey kıymetli otomatonumdu.
Böylece bir yuva bulabilmesi umuduyla onu bir müzeye verdim.
Ama onu sergilemeye başladılar, sonrasında da müze yandı.
Her şey yok olmuştu. Yaptığım her şey...
...kül ve solmuş selüloit şeritlerinden ibaret artık.
Hayatım bana hiç de tahmin edemeyeceğim bir ders verdi Hugo.
Mutlu sonlar sadece filmlerde olur.
Hemen döneceğim.
Kes şunu! Utanmıyor musun?
Ne varmış orada? Neymiş?
Aman Allah’ım.
- İyi akşamlar. - Merhaba.
Ne yazık ki çok vahim bir haberim var.
- Nedir o? - Mösyö Claude'u tanıyor musunuz?
Ölü olarak bulunmuş.
- Olamaz! - Mösyö Claude mu?
Doğal olarak artık saatlerle de ilgilenemeyecek.
Ne tatlı şey bu böyle! Şuna bak.
- Merhaba. - Merhaba.
Mösyö Claude ölmüş.
Ne? Neden?
Ne olmuş?
Cesedini Sen Nehri'nde bulmuşlar.
Görünüşe bakılırsa aylardır oradaymış.
Deme öyle.
Öyle ama. Sarhoşun tekiydi.
Çekilin, kışt!
Bu sefer kendini Sen Nehri'nde bulmuş.
Gidin. Gidin!
Yakaladım!
- Bırak beni! - Benden kaçabileceğini mi sandın? - Bırak!
- Gustave, vicdanın yok mu senin? - Lütfen! Yardım edin!
Yardım edin!
- Lütfen... - Hayır!
Bu çocuk uzun zamandır istasyonu soyup soğana çeviriyordu.
- Bırak! - Çocuk ne yaptı ki?
Gitmem gerek!
- Aileni bulana kadar hiçbir yere gitmiyorsun! - Ailem yok benim!
O zaman dosdoğru yetimhaneye gideceksin!
Orada elbet bir şeyler öğrenirsin.
Benim öğrendiğim aşikâr. Emirlere uymayı...
...insanlardan uzak durmayı. Bir ailen olmadan ayakta kalabilmeyi.
Çünkü onlara ihtiyacın yok. Aileye falan ihtiyacın yoktur!
Yetimhanenin müdürünü bağlayın lütfen. Evet, yine ben.
Başka bir yetim daha.
Çok yoğun bir hafta oldu.
Mülke izinsiz girme, hırsızlık.
Cepçilik, yere çöp atma...
...trene tırmanmak, neyse ne.
Lütfen derhal gelin ve onu götürün.
Bu arada siz nasılsınız?
Geri döndü mü?
Demek bebeğin sizden olduğunu düşünüyorsunuz. Harika.
Zaten birkaç ay sonra öğrenirsiniz.
Pardon? Demek martta.
Gelmeye çalışırım. O kadar uzun vadeli plan yapmam genelde.
Emin misiniz?
Koltuklarım kabardı.
Bu kadar zahmete değer mi hiç bilmiyorum...
Maximillian!
Kaçıyor!
Çekilin yoldan!
Maximillian bul onu!
Maximillian!
Yukarıda saklanacak yerin yok evlât.
...307, 308, 309...
Maximillian, diğer tarafa gidelim, hadi gel.
Hey! Çekil yolumdan!
Yakaladım!
Bırak beni!
Raylarda bir çocuk var! Treni durdurun!
Frene asılın!
Geri çekilin...
Yer açın, çekilin.
Aklından ne geçiyordu? Yaralandın mı?
Kalk ayağa!
- Seninle yetimhane ilgilensin bundan sonra. - Hayır! Oraya ait değilim ben!
Nereye aitmişsin? Bir çocuk muhakkak bir yere ait olmalıdır!
Beni dinleyin! Lütfen! Lütfen! Beni dinleyin!
Anlamıyorsunuz! Beni bırakmalısınız!
Babamın neden öldüğünü...
...anlamıyorum!
Neden böyle yalnız olduğumu!
İşe yaraması için...
...bu benim tek şansım.
Anlamalısınız!
Ben anlıyorum!
Mösyö...
...bu çocuk benim.
Özür dilerim.
- Bozuldu. - Hayır!
Bozuk değil.
Görevini yerine getirdi.
Değerli misafirlerimiz, sizleri...
...Georges Méliès'in hayatını ve...
...eserlerini kutladığımız bu galada ağırlamaktan ötürü çok müteşekkirim.
Uzun yıllar boyunca filmlerinin kayıp olduğu düşünüldü.
Gerçeği söylemek gerekirse Mösyö Méliès de öyle sanıyordu.
Ama biz bir araştırma içine girdik. Mahzenlere...
...özel koleksiyonlara...
...ambarlara ve yeraltı mezarlarına baktık.
Uğraşlarımızın ödülü ise eski negatifler...
...kutular dolusu baskı ve tranklar...
...çürümekten kurtarmayı başardığımız filmler oldu.
Şu anda elimizde Georges Méliès'in seksenin üzerinde filmi bulunuyor.
Bu gece, tüm bunların yapımcısı...
...ve Film Akademisi Fakültesinin en yeni üyesi...
...buraya, filmlerini sizlerle paylaşmaya geldi.
Bayanlar ve baylar..
Bu gece karşınızda olmamı...
...bozuk bir makine bulup...
...karşılaştığı tüm olumsuzluklara rağmen...
...onu tamir etmeyi başaran çok cesur bir genç adama borçluyum.
Bu, hayatım boyunca gördüğüm...
...en samimi sihirbazlık numarasıydı.
Şimdi dostlarım...
...bu gece sizlere, gerçek karakterlerinize hitap ediyorum. Büyücüler...
...deniz kızları...
...seyyahlar, maceraperestler...
Sihirbazlar!
Gelin hep birlikte...
...hayal edelim.
Bana kalırsa film tarihinin dayandığı olgular görüntüsel...
Fakat sosyalleşme yönünden...
Mösyo Frick, ıstakozunuzun içinde...
Gülümsemeyi unutma sevgilim.
Nasıl gülümseyeyim? Üç farklı şekilde yapabiliyorum.
Tasalanmayın. Artık tam anlamıyla işlevsel biriyim.
Atın. Yukarda, gidiyor...
İşte.
Bir zamanlar...
...Hugo Cabret adında bir çocukla tanışmıştım.
Bir tren istasyonunda yaşıyordu.
"Neden bir tren istasyonunda yaşıyordu?"...
...diye sorabilirsiniz pek tabii.
İşte bu kitabın anlatacağı şey tam da bu olacak.
Ve bu yegâne genç adamın...
...babasının ona bıraktığı gizli mesajı bulma çabasını...
...ve o mesajın...
...onca engeli aşarak ona nasıl ulaştığından söz edecek.
Çeviri; Emre Bekman & Quezacotl & Begüm Özdemir
Twitter: emrebekman & _ Quezacotl_ & miserym