Alles verandert.
Dat is een feit.
Mammoeten hebben een goed geheugen.
Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik vergeet.
Ik heb alles opgetekend, zodat het verhaal van onze kudde nooit verandert.
Het begon met Manny, m'n lieve, knorrige mammoet.
Jagers hadden z'n familie gedood. Hij was verdrietig en alleen.
Toen was er Sid, een luiaard met een groot hart.
Gedumpt door z'n familie omdat hij soms een tikkeltje irritant kon zijn.
En Diego, een vurige sabeltandtijger.
Hij riskeerde z'n leven om z'n troep te verdedigen en kon nergens terecht.
Het lot bracht dit drietal samen.
Ze zorgden voor een baby zonder familie.
Door hun tocht om de baby terug te brengen werden ze een familie.
Manny dacht dat hij de laatste mammoet was en dat hij nooit verliefd zou worden.
Tot hij mij tegenkwam, Ellie.
De aarde trilde ervan.
Logisch, met ons gewicht.
Ik en m'n buidelratbroers Crash en Eddie voegden ons bij de kudde.
Samen hebben we veel beleefd.
Steeds als we dachten dat de wereld zou eindigen, werd onze band hechter.
Zelfs toen we onder het ijs een wereld vol dinosauriërs ontdekten.
Daar troffen we Buck de wezel.
Hij was dapper, avontuurlijk en een tikje excentriek.
Crash en Eddie dweepten met hem.
Nu we elkaar gevonden hebben, wil ik al onze momenten vastleggen.
Want alles kan opeens veranderen.
M'n broertjes zijn nogal rusteloos de laatste tijd.
Wat zullen ze dit mooi vinden.
Crash. Eddie.
Dit wordt onze vetste stunt ooit.
Vetgevaarlijk.
Supergevaarlijk.
Ultragevaarlijk.
Het is ver naar beneden.
Alleen als we dat halen.
Crash. Eddie. Jullie spoken toch niks gevaarlijks uit?
- Weet je? Ik dacht pas… - Sinds wanneer doe je dat?
Vorige week.
En dat meld je niet even?
Waarom, Crash? Waarom?
We zijn toch broers?
Het gebeurde gewoon. Opeens dacht ik: ben je Ellies eeuwige regels niet beu?
Ja. 'Was je niet in teer.' 'Gorgel niet met vuurmieren.'
'Klim niet op een onstabiele, hoge gletsjer.'
Ze verstikt ons met goed advies.
Zullen we op onszelf gaan wonen?
Een vrijgezellenhol?
Nee, ik bedoel twee vrienden die samenwonen.
Stukken beter.
Stel je het eens voor.
Jongens. Als ik jullie moet halen, zwaait er wat.
Het is tijd dat we onze eigen weg gaan.
Ik claim deze berg in de naam van vrijheid voor buidelratten.
Crash.
Eddie.
Waar zijn ze toch?
Er wordt te veel waarde gehecht aan goede hygiëne.
Ik voel me echt speciaal omdat jullie naar me luisteren.
Jullie luisteren echt. En de…
Dat doe ik straks. Dat beloof ik.
Manny. We moeten gaan.
IJswine.
Te gek.
We hebben de hele lente aan die slaapplek gewerkt.
De hele lente en in luttele seconden is het vernield.
Dat is een record. Vorige keer duurde het acht minuten.
Waarom heb je het in het pad van onze ijswine gebouwd? Beginnersfout.
Diego. Ga je gang.
Dat werd tijd.
Te gek. Nu heb ik hondsdolheid.
We lossen dit op als een familie.
Manny, gebruik je gevoelswoorden. 'Ik voel…'
Kom op. 'Ik voel…'
Ik voel dat ik je ga pletten als een druif.
Goed zo. Wat een doorbraak.
Het was een ongelukje.
We zoeken een andere slaapplek. Morgen mag je schreeuwen.
Het heeft geen zin.
Zonder haar waren jullie er allang geweest.
Zonder haar zouden we vrijbuiters zijn.
Wij zijn goed in vrijbuiten.
Jullie zijn goed in stinken. Voor jezelf zorgen wordt niks.
- Echt wel. - O, ja?
- Bewijs het maar. - Hou op met aanmoedigen.
Misschien zijn ze oud en wijs genoeg om me met rust te laten.
Om hun eigen pad te volgen, snap je?
- Niemand vertrekt. - Waarom niet?
Jullie kunnen niks zelf.
Wat jij kunt, kunnen wij bijna net zo goed.
Jullie slaapplek schoonhouden?
Zelf voor eten zorgen?
Zorgen dat niemand je opeet?
Je noemt maar wat. Wij doen belangrijke dingen.
Zoals dit.
Wat zeg je daarop?
Jullie zijn m'n broertjes, maar soms zou ik willen…
…dat jullie meer mammoet dan buidelrat in je hadden.
Wat een belediging van buidelratten.
Dat is een groot deel van wie we zijn.
Zo is het genoeg geweest. Ik ben geen baby.
We gaan op pad en iets goeds doen voor de wereld.
Dat doe ik elke dag. Poot omhoog. Hartstikke goed. Ik heb die boom geholpen.
En die boom, en die.
En die rots daar. En jouw kussen.
Ga daar slapen. En rol op je zij, zodat je niet snurkt.
- Ik snurk niet. - Die tuba van je tettert de hele nacht.
Oké, sorry voor wat ik tegen Crash en Eddie zei.
Familie kan een lastige zaak zijn.
We zijn een rare kudde van loners en verstotelingen.
En dat is alleen mijn kant.
Juist, en ik klaag nooit over jouw kant.
Mijn kant zorgt voor zichzelf.
Nou ja, Diego dan.
Voor Sid zorgen we samen.
Je moet wat voor later bewaren.
Buidelratfamilies zijn niet zo.
Je zou ze soms de gevolgen van hun acties kunnen laten ervaren.
Hoe? Door ze weg te sturen? Dat overleven ze nooit.
Boeiend. Misschien ben je bang dat ze je niet meer nodig hebben.
Of dat hun enige verdediging is om te doen of ze dood zijn.
Ze zijn m'n broers. M'n enige familie voor ik jullie kende.
Ze hebben m'n leven gered.
Mama Buidelrat zag me als haar eigen kind. Ik was zielsgelukkig.
Eindelijk voelde ik me thuis.
Toen ze overleed, was ik er kapot van.
Maar m'n broers en ik hadden elkaar nog.
Zus, nu ben jij het gezinshoofd.
Ik heb ook geen mama meer.
Ze vertrok zonder te zeggen waarheen, maar toen vond ik Manny.
Toen Diego ons wilde vermoorden, wisten we dat we familie waren.
- Sid, heb je geen betere slaapplek? - En jij?
We kunnen niet stilletjes vertrekken.
- Dag, zus. We gaan ons eigen lot bepalen. - En misschien zelfs ons eigen eten maken.
Misschien is dit vaarwel.
Hoor je dat?
Wat? Ik hoor niks.
Het is te stil. Ik hoor niks breken. Niemand heeft ruzie.
Dat betekent dat ze weg zijn. Ze hebben hun spullen meegenomen.
Ze hebben niks.
Precies.
Zet je schrap.
M'n broers lopen in de wildernis en het is jouw schuld.
Mijn schuld?
Jij was degene die ze uitdaagde om te overleven.
- Je stuurde ze hun ondergang tegemoet. - Bedankt.
Geen dank. Op mij kun je rekenen.
Maak je niet druk. Als er iets is, komen ze terug.
Komen ze terug?
Overleven is lastig, maar de weg vinden ze nooit.
- En ze kunnen niet rekenen. - We moeten ze vinden.
Ze hebben geen gevoel voor muziek en kunnen niet fluiten.
Gast, alleen zijn is te gek.
Met onze negen levens lopen we geen gevaar.
Dat slaat op honden.
- Hoeveel levens hebben we dan? - Vier of elf.
Het lot wacht op ons.
Het lot doet pijn.
- Zijn we hier eerder geweest? - Het komt me bekend voor.
Is dit de weg naar de Verloren Wereld?
De leukste plek op aarde.
En de gevaarlijkste. Zouden we het kunnen vinden?
Met ons richtingsgevoel?
Geen probleem. Naar de Verloren Wereld.
Dit loopt dood.
Naar de Verloren Wereld.
Het is hopeloos. We vinden het nooit.
Gevonden.
Van Ellie mogen we daar niet naar binnen.
Denk jij wat ik denk?
Naar de Verloren Wereld.
Ik ruik zoogdieren.
Smullen maar.
Je stinkt. Je moet vaker poetsen.
Ik heb m'n adamsappel ingeslikt.
- Een van ons moet zich opofferen. - Goed idee. Ga je gang.
Dat scheelde weinig.
Het is precies hoe ik het me herinner.
Ongelooflijk dat er hier een hele wereld is.
- Onder onze voeten. - En een megaspin boven ons hoofd.
Dit wordt ons einde.
En dan hebben we nog maar drie of tien levens.
Misschien was ons eigen leven leiden toch geen goed idee.
En daar kom je nu mee?
Ik ken hem. Hij is allergisch voor buidelratten.
Hallo, jongens.
Buck.
Precies. Buck Wild tot uw dienst.
Onze held.
- Legende van de Verloren Wereld. - Wonder der wezels.
De yin bij m'n yang.
Je bent vreemd en mysterieus, Buck. Vooral vreemd.
Leuk dat jullie zo binnenvallen. Komt de rest ook?
Mammoeten kan ik niet vangen. Eén misschien.
Mayday, mayday. Noodlanding.
Dit is uw gezagvoerder. Houd uw snorharen en billen binnenboord.
- Buck. - Spleet.
Dit is geen goed moment voor een vakantie.
Orson de dino is ontsnapt uit ballingschap.
Hij wil de Verloren Wereld veroveren.
Hij heeft raptors. Als hij slaagt, is geen enkel zoogdier veilig.
Gelukkig ben ik geen zoogdier.
- Dat ben je wel. - Sorry, man. Wat een pech.
- Jij ook. - Dat kan niet.
Dat is wel heel toevallig.
Net zo toevallig als de kans dat je wordt opgegeten als ik niks doe.
Even Penelope voeren.
In deze bessen zit alles wat ze nodig heeft.
Niet doen, Brenda. Dit zijn vrienden.
Brenda.
Spuug uit.
Echt een toffe dag.
- Wat doen jullie in mijn wereld? - We wonen op onszelf.
Ja, we zijn nu volwassen.
Echt?
Eerst zei Ellie: 'Zwam, zwam, zwam.'
En toen zei Manny: 'Blablabla.'
Net echt.
En toen zei Diego…
Je kent 'm.
Ellie zei: 'Ik vind het niks, maar misschien is het tijd. Succes.'
Een knuffel en wat avonturen later zijn we hier.
Dus jullie beweren dat Ellie jullie rampenmissie heeft goedgekeurd?
Absoluut.
- Oké, we zijn stiekem vertrokken. - Jij kan ook niet tegen die blik.
Ik geef het toe. Wat het ook is.
Ik moet jullie thuisbrengen.
Ik kan Orson niet tegenhouden als ik op jullie moet letten.
Maar, Buck, we willen avonturen beleven. Net als jij.
Jullie overlevingskans is klein en het is erg gevaarlijk hier.
Dat komt nog eens mooi uit.
Ik ben zo terug.
- Stuur ons niet terug. - We willen bij jou blijven.
We zijn onafhankelijk.
Wij allebei.
Samen.
Hier ligt normaal geen rots. Hoe kan dat?
Wat denk je?
Weet ik veel.
Ongelofelijk. Wat ben jij dom, zeg.
Niet zo'n toon aanslaan, Rotsje.
Ik sta erop dat je opzij rolt.
- Volgens mij zegt die rots niks. - Niet meer. Hij is bang van me.
Meneer Rots is veel gebikkel en weinig gruis.
Zo is het genoeg. Ik kan er niet meer tegen.
Ik sta hier, aanstaande ex-wezel.
Kijk eens, met je domme oogje.
Orson.
Buck.
Eddie.
Crash.
Ik wist dat je terug was. Maar hoe? Niemand ontsnapt van Lava Eiland.
Niemand heeft zo'n groot brein als ik.
Alleen je ego en onzekerheid zijn nog groter.
Waarom is de poort dicht?
Om te zorgen dat vieze beesten zoals jij…
…niet binnenkomen en de boel besmetten met haar en warm bloed.
Verloren Wereld voor verloren soorten. Dino's de baas, zoogdieren dwaas.
Ja, jij bent dwaas.
Wacht, dino's praten niet. Ze grommen en brullen als dwazen.
Dat is echt lachen.
Dino's hebben kleine hersens. Echt origineel.
Zien mijn hersens er klein uit?
Allemachtig, wat gigantisch.
Het lijkt wel een planeet. Heeft het geen eigen maan?
Vroeger deed dat pijn. Ik dacht dat ik een freak was.
Tot ik besefte dat ik het slimste wezen op aarde ben.
Maar de rollen zijn nu omgedraaid.
Mijn hersens, door iedereen bespot, zorgen dat ik me kan wreken.
Ik word de baas onder het ijs.
Zelfs jij kunt me niet stoppen, Buckmeinster.
Het is Buckminster.
Meestal word ik Buck genoemd. 'Buckmeinster' is geen naam.
Dat is net als dat ik jou 'Shmorson' zou noemen.
Wat je wilt, Bucky. Nu ik mankrachten heb…
…zijn de regels van het spel veranderd.
Gaan we een spel doen?
Kijk maar.
Kijk eens aan. Ze zijn dood.
Niemand eet dode buidelratten. Veel te taai, net kauwgom met haar.
Ik zie echt wel dat jullie ademen.
Kijk. Zelfs deze sukkels kunnen het zien.
Tijd voor een buidelrattenpicknick.
Tot onze volgende tango, mi iguana gigante.
Niemand is slimmer dan Orson.
We gaan een leuk spelletje spelen. Het heet Wezeltje wegwerken.
Dat betekent Buck uitschakelen.
Goeie genade. Weet je nog van persoonlijke ruimte?
En doe me niet steeds na.
Het is niet veilig hier. Ga ergens anders slapen.
Doe voorzichtig.
- Waar gaan we heen? - We zijn er al.
Bucks vrijgezellenhol.
Wat een buidelratparadijs.
Eerst de oppaskomkommer betalen.
Zou het niet super zijn als we hier konden wonen?
Het was twee uur in plaats van drie. Ik ga niet betalen voor een uur niksen.
Hij heeft alles.
Heb je al die tijd alleen met je vriend gekletst?
- Kennen jullie m'n dochter nog? - Bronwyn.
Wat is ze groot en rond geworden.
Dit zijn je ooms.
- Ze herkent jullie niet. Ze was te jong. - En ze is een pompoen.
Ik weet dat je graag alleen woont met je verse dochter…
…maar wat denk je van huisgenoten?
- Gratis oppas. - Goedkoper dan komkommers.
Ik werk solo en wil geen extra verplichtingen.
Als ik Orson heb afgehandeld, breng ik jullie naar huis.
Wij kunnen je helpen met Orson.
Gast, high five.
Crash.
Eddie.
Ik wil niet negatief zijn, maar ze zijn al een tijd weg.
Zullen we naar botten zoeken?
Bij dezen trek ik m'n vraag in.
Superspeurder, ruik je ze al?
Behalve jou stinkt er niets, dus nee.
Ze zijn helemaal alleen in de kou. Ze zijn vast bang.
Maak je niet druk. We vinden ze wel.
Als we ze niet vinden, vermoord ik ze.
Niet letterlijk. En…
Je kunt niet ontsnappen, Orson.
Of zal ik je Shmorson noemen?
Hoe ben je van plan Shmorson te verslaan?
Goede vraag, Crash.
- Ik ben Eddie. De knapperd. - Oké. Orson was vroeger al een taaie.
Maar met z'n getrainde raptors wordt hem uitschakelen nog lastiger.
Waarom is hij zo?
- Goede vraag, Eddie. - Ik ben Crash, de andere knapperd.
Vroeger werd Orson geplaagd met z'n grote hoofd.
Naarmate z'n brein groeide, zag hij in dat het z'n grootste wapen was.
Toen ging hij geloven dat hij beter was dan anderen.
Ik wilde laten zien dat we gelijk zijn en vroeg hem bij ons team.
De waterpoel werd een plek waar alle diersoorten vredig samenleefden.
M'n team beschermde hem en zorgde dat alle dieren in harmonie leefden.
Als superhelden?
Zelf zou ik geen 'superhelden' zeggen, maar ik hou je niet tegen.
Orson had geen interesse.
Hij geloofde niet in harmonie, maar in het recht van de sterkste.
Wat? Ik had een marshmallow in m'n oor.
Ik zei…
Hij geloofde in het recht van de sterkste en dat hij daarom de baas was.
Ik stond hem in de weg, dus hij wilde van me af.
Orsons ondergang…
…had een hoge prijs.
Om onze wereld te beschermen, werd hij naar Lava Eiland verbannen.
En niet het mooie.
We dachten dat hij na een tijdje wel anders zou piepen.
Maar hij werd alleen maar kwader en dacht alleen maar aan wraak.
Hij was daar niet alleen.
We weten niet hoe hij het heeft overleefd.
Vinden jullie vlammen mooi?
We weten alleen dat Orson ontsnapt is van Lava Eiland met raptors als hulpjes.
Zit.
Sta.
Buig voor me.
Simpele zielen. Een paar vonken en jullie doen wat ik wil.
De Verloren Wereld wordt eindelijk van mij.
En hij was vrij.
En toen?
- Toen werden jullie bijna vermoord. - We zitten in het verhaal.
Jongens, lichten uit.
Buck, vertel eens over de superhelden.
Dat bewaar ik voor een andere avond.
Allemachtig.
Wat ruik ik?
O, ja. Gas.
Van jou?
Zee.
Buck.
Buck?
De buidelratten.
Gas doet ons niks. We zijn gewend aan stank.
Zoek je dit?
Zee, ben jij dat?
Iemand moest je redden.
En dat was ik.
- Hoe is het met Bronwyn? - Goed. De komkommer past op.
Mooi. De komkommer kan karate.
Je weet toch wel dat Bronwyn een pompoen is?
Ja. Buck heeft ook een dennenappelneef.
O, ja. Philip.
- Buck, wie is je stinkdiervriendin? - Ik ben geen stinkdier, maar een zorilla.
Wat is het verschil?
Ik ben een zoogdier met een missie. Ik vecht voor gelijkheid en gerechtigheid.
- En stinkdierstaarten zijn korter. - Echt een stinkdier.
- Een stinkdier met een geheime identiteit. - Cool.
Nou… Oké, goed dan.
Als dat helpt, prima.
Kom, die sukkels komen bij.
Jou volgen we overal. Van een klif af, de zee of een vulkaan in.
Leuke vrienden.
Ik voel me zo slim.
Geen nood. In plaats van intelligent zijn ze incompetent.
We hebben nog wat te bespreken.
Het is goed om onze geschillen onder ogen te zien.
Of in mijn geval, onder oog.
Relax. Ik ben hier om één reden. En die reden is groter dan jij en ik.
Als we Orson niet tegenhouden, maakt hij een einde aan de harmonie.
Als hij de baas is, is de Verloren Wereld…
…verloren.
Juist.
Dan is het de verloren Verloren Wereld. Dat is triest en verwarrend.
Komt het team weer samen?
Hou je erbuiten.
- Jullie hadden toch ruzie? - Niet meer.
Nee, Lefty. Het team komt niet samen.
- Als Orson opgeruimd is, ga ik. - Echt wel een geheim stinkdier.
- Ze blijven nergens lang. - De hemelse geur blijft wel lang.
Zo groot is m'n hoofd niet. Dit klopt niet.
Ik weet dat je daar bent.
Wat zei ik over napraten?
Nee, niet doen. Waag het niet.
Hou op met napraten.
Had ik maar vogels.
Ik heb niet genoeg aan jullie twee.
Tijd om m'n posse uit te breiden.
Wat ik nu doe, doet al je harde werk teniet, Buckmeinster.
Uit m'n ogen.
Hoe wist je van de aanval?
Orson volgt je al een tijdje.
Ik volg Orson al een tijdje.
Jullie moeten 'm samen stoppen. Twee superhelden werken weer samen.
Buck Wild en Skunk-a-tor.
Noem jij ons superhelden?
Absoluut niet. Zo noemden zij ons.
- Jullie waren vast een goed team. - Alleen als we het eens waren. Nooit dus.
Mee eens.
Wat scheelt eraan? Ze is best cool, met haar luchtje.
Wat is jouw superkracht?
Een superheld hoeft geen superkracht te hebben.
- Het gaat om vindingrijkheid en moed. - Gesproken als iemand zonder superkracht.
Dus… Terug naar het plan. We moeten een controlfreak inhalen.
En we moeten ook Orson tegenhouden.
Erger kan niet. Ze gaan naar de waterpoel.
Jemig. Orson gaat z'n raptors op een zoogdierenbuffet trakteren.
Oké, dit is het plan.
Geen tijd voor.
Er is altijd tijd voor een pla…
Oké, hij kan me niet meer horen.
Iedereen, er dreigt gevaar.
Is de fruitdrank weer op?
Iedereen moet hier weg. Netjes in rijen.
Twee bij twee, één bij drie, vijf bij negen.
We kunnen niet vliegen.
Rennen.
Tijd om Buck Wild te worden.
- Waar was dat voor nodig? - Kijk.
Buck, ik heb een mooie verrassing voor je.
Kijk eens aan.
Hij heeft een heel leger opgezet.
Ik sla deze uitnodiging af.
We moeten weg.
Ik kom je halen, Bucky.
En dit keer ontkom je niet aan me.
Je kunt de zoogdieren niet eeuwig beschermen.
M'n raptorleger vindt je heus wel.
Zonder plan wordt het niks.
We kunnen Orson niet verslaan als jij als Buck Wild tekeergaat.
De belangrijkste vraag is: waar is Zee kort voor?
Schattig. Maar we dwalen af.
Zij zijn met veel meer dan wij.
Als we Orson willen verslaan, hebben we hulp nodig.
Asjemenou. Ik ben het eens met Zee. We hebben hulp nodig.
En er is er maar één die dat kan.
Hoorde je dat? Hij zei 'we'. Hij ziet ons als gelijken.
Hij bedoelde…
Gelijken. Helemaal juist.
En, jongens? M'n naam is gewoon Zee.
Daar geloof ik niks van.
M'n bottenboot.
Bucks bottenboot.
Het is onze bottenboot.
Buck en Zees bottenboot.
- Mijn werk. - Mijn ontwerp.
Dat was niet nodig.
- Daarom zonk de eerste boot. - Hij zonk niet. Het water kwam omhoog.
- Bespeur jij ook spanning? - Een beetje.
Waterpoel
Stinklucht Teerput
Raptorrivier
Morgen zijn we bij Verloren Lagune.
- Weet je wat ik wil weten? - Wie bij de lagune ons gaat helpen?
- Nee, waarom m'n kont vastgeplakt zit. - Boomhars.
Ik wil nog wat weten.
- Waarom kunnen ze niet met elkaar overweg? - Omdat Zee haar naam niet wil zeggen.
Voor de draad ermee. Is het Zeeva?
- Zelda? - Zina?
- Zsa Zsa? - Zamantha?
Zippy?
Sorry, zei je Zippy?
- Ik zei toch dat het geen Zippy was. - Zee staat nergens voor.
- En dat is niet de reden. - Wat dan wel?
- Omdat hij… Laat maar. - Omdat zij… Laat maar.
- Laten we dit als een familie oplossen. - Gebruik je gevoelswoorden.
Ik voel…
Ik voel dat Buck koppig en roekeloos was.
Ik voel dat Zee te veel op details let.
Ik voel verdriet om m'n eerste boot.
Heel goed. Dit helpt echt.
Je bent losbandig en bot.
- Jij bent lastig. - Ik ben het zat.
- Orson heeft ons team vernietigd. - Jij denkt nooit eerst na.
- We hadden geen plan. - Jouw manier werkte niet.
Ons team is gesneuveld.
Dat weet ik. Maar misschien konden wij er niks aan doen.
Misschien niet, maar jij was m'n beste vriend en jou ben ik ook kwijt.
Zee.
Dat had beter gekund.
Crash, ik heb nagedacht.
O, nee. Jij ook al.
Toen we vertrokken, wilden we iets goeds doen voor de wereld.
Ja, maar hoe?
Buck moet slapen en wij zijn nachtdieren.
Nu kunnen we onszelf bewijzen. Ik heb een plan.
De Verloren Lagune ligt zuid van hier. We moeten omdraaien.
- Je hebt de kaart op z'n kop. - Dan gaan we goed.
Goed bezig. High five.
Wanneer gaan we eten, mam?
Buck?
Heb ik geslapen?
Niks aan de hand. Wij hebben gestuurd en een ontbijtje gemaakt.
Hebben jullie die geplukt?
Dat is erg aardig, maar ze zijn giftig.
Vanaf nu poten en staarten binnenboord. Overal dreigt gevaar.
Bedoel je onze springtouwen?
Die zijn nog giftiger dan de bessen.
- Wij zijn immuun voor slangengif. - Maar ik niet. Ik ben gelijk dood.
Ik krijg eerst bulten en ben dan ook dood.
Foutje.
Sorry, Zsa Zsa.
En zijn hagedissen ook geen goed idee?
We hebben nog veel te leren.
Spreek voor jezelf.
Oké, spreek voor ons beiden.
Verloren Lagune
We zijn er. Even een oude vriendin oproepen.
Crash, daar heb je Mama T-rex.
Wacht. Kennen jullie Mama T?
Sid paste vroeger op haar kinderen.
Zij kan ons helpen met Orson.
Natuurlijk kan een gevaarlijk monster van 14.000 kilo helpen.
Dat bedoel ik goed.
Wat is er?
Heb je kiespijn? Laat dokter Buck eens even kijken.
Snijtand linksboven is geïmpacteerd. Kies rechtsonder is uitgevallen.
Gevonden.
Nummer 23 moet eruit.
- Dat komt omdat je niet flost. - Wij gebruiken onze staart.
Hoe kan ze helpen als ze kiespijn heeft?
Goede vraag.
Die moet eruit.
Als je me niet laat helpen, geef ik het op.
Respect.
Schiet op.
Ik ben aan het opereren.
Als ik loslaat, opereer je verder zonder hoofd.
Hij zit erin.
Klaar. Maak haar maar wakker.
Ik maak ze nooit wakker.
Opgepast. Raptors.
Jongens, help haar overeind.
We hebben hulp nodig.
Zij is de hulp.
- Hallo? Is daar iemand? - Slaap maar als je dood bent.
- Wiens idee was dit? - Jouw idee.
- Niet. - Je knipoogde.
Ik heb maar één oog, dus ik knipper.
- Word wakker. - Heb je stenen gegeten?
Op hoop van zegen.
Word wakker, makker.
Rennen.
Je bent echt zielig.
Dacht je echt dat Zee en een T-rex mijn leger kunnen verslaan?
Dat was het plan, ja.
Ik heb het verkeerd ingeschat. Niemand is perfect.
Behalve ik. Ik ben een genie en word leider van de Verloren Wereld.
Dan moet je eerst van ons af.
Dat is het plan. Binnenkort noemt iedereen me koning.
Pardon.
Ik moet kwaadaardig overkomen.
Het ging net lekker.
Genoeg gepraat.
Voedertijd.
Buck.
Kras op. Af.
Spuiten, Zee.
Ik ben leeg. Opvullen duurt even.
Te veel details.
Zee, het was mijn schuld.
Het team is gesneuveld door mij.
Nee, het kwam door mij.
Ik sta erop dat ik de schuld krijg.
Jij moet de schuld aan mij geven.
Luister. Het lag niet aan jou of aan mij.
Het lag aan ons.
Als we harmonie willen bereiken, moeten jij en ik samenwerken.
Breng de rest in veiligheid.
- Wat doet hij? - Hij helpt ons om te vluchten.
Oké, slimmerd.
Je wilde mij.
Hier ben ik.
Gewonnen.
Breng hem naar de waterpoel, zodat alle zoogdieren hem kunnen zien.
Tijd voor wraak.
Wat een geweldig idee.
En het was natuurlijk mijn idee.
Rustig aan.
Nog even aansterken, Mama T.
Orson brengt Buck naar de waterpoel. We zien je daar.
Dit is onze schuld, Eddie. Buck zei dat het niet gelegen kwam.
Zonder ons erbij was dit misschien nooit gebeurd.
Konden we maar helpen.
- Hoe? - Geen idee.
Iets gaafs. Zappen met bliksem.
Dat zou echt gaaf zijn.
Crash en Eddie: bliksemzappers.
We zouden alles met een bliksemflits zappen.
Bliksemzappen wordt niks. Iets goeds doen voor de wereld ook niet.
Het wordt niks met ons.
Ellie had gelijk. We kunnen niet voor onszelf zorgen.
Zou Buck het opgeven en mokken?
- We hebben hem laten vallen. - Dus we gaan doen wat Buck zou doen.
Ons in het gevaar storten?
Dat zou hij inderdaad doen, maar ik heb een plan om hem te redden.
- Jullie moeten me helpen. - Hadden we maar een superkracht.
Vergeet niet wat Buck zei. Superkrachten maken je geen superheld.
Je moet moed hebben.
En vindingrijkheid.
Misschien is dat het probleem. Als er iets is, doen we of we dood zijn.
Onze standaardreactie.
En het tegenovergestelde van moed.
Ja, dat klopt.
- Maar waar vinden we moed? - Dat hebben jullie al.
Hier.
In onze vacht?
Nee, onze milt.
Met behulp van onze milt kunnen we bliksemzappen.
Wij zijn hier op de rivier. Orson en Buck zijn bij de waterpoel.
- Dit wordt een verrassingsaanval. - Een verrassing met wapens.
Ik weet het niet, Zee, of hoe je ook heet. Wij drieën tegen Orsons hele leger?
We kunnen meer dan je denkt.
Hoe zou Orson z'n raptors bedwingen?
Misschien met snoep. Ik doe alles voor een marshmallow.
Met een kikker trouwen?
- Wat voor soort? - Niet afdwalen. We moeten trainen.
Precies op m'n buidelratjuwelen.
Crash en Eddie zijn er geweest.
Ze zijn spoorloos verdwenen.
Ik zie voetstappen.
Dan waren hun voeten hier.
- Gelukkig dat we ze op het spoor zijn. - Zo te zien leidt het naar…
O, nee. Die sukkels zijn weer naar de Verloren Wereld.
Dat zou zelfs ik niet doen.
- Wat een mazzel. De raptors zijn kleiner. - Piepklein.
We pletten ze als mieren en dan gaan we basketballen.
Ze zijn niet klein. Ze zijn ver weg.
Dan hebben we een probleem.
Weet je nog?
- We worden… - Buck Wild.
- Zouden ze langs deze rots zijn gekomen? - Dat gaan we ontdekken.
Toe nou toch.
Je kunt merken dat ik veel sport.
We moeten Buck zoeken. Hij is hun enige hoop hier.
Super. Hun enige hoop is een wezel die tegen z'n hand praat.
Sid.
Rennen.
Mama.
Wat zeg je?
De waterpoel?
O, nee. Crash en Eddie lopen gevaar.
Dat is oud nieuws.
Vaarwel, Buck.
M'n vrienden hier hebben wel zin in iets om op te knauwen.
Het lukt je nooit.
M'n pompoendochter groeit niet op zonder vader.
Wat? Laat ook maar.
Etenstijd. Met de complimenten van koning Orson.
Dat klinkt lekker.
Stomkoppen.
Goed gedaan.
Stinkdieraanval.
Wat een heerlijke lucht zo op de vroege morgen.
Dag, Bucky.
Hou vol, Crash en Eddie. Hier komt de T-rex-expres.
Buck.
- Jezelf opofferen was erg riskant. - Dat doe je voor je kuddemaatjes.
Bovendien wist ik dat je me zou komen redden.
Wat nu? Je hebt vast een plan.
Zullen we improviseren?
Dat is nog eens een goed plan.
Ik snap het niet. Wat was dat?
Crash en Eddie gaven de raptors van katoen.
- Super. - Helemaal top, Mama.
Wacht op mij.
Je bent vanaf het begin al een lastpost.
Je snapt het niet, Orson. Het is niet de bedoeling dat iemand de baas is.
Niet zomaar iemand, maar ik.
En garde.
Wie wil er een pak slaag?
Pak aan.
En nog een keer.
Tijd om m'n buidelratkunsten te benutten.
Te gek.
Afblijven. Hij is familie. En hij zit vol verzadigde vetten.
Luister, we hebben elkaar nodig.
Iedereen hier, van zoogdieren tot dino's, moet in harmonie leven.
Wat ben je toch naïef.
Ik heb medelijden met je. Je bent te idealistisch.
Alleen de fitste dieren overleven. Of beter, de slimste.
Mooi uitgevoerd.
O, nee.
Pak ze.
Ho-la-la.
- Blijf. Zit. - Stoute dino's. Niet bijten.
Ha, croissant.
Baguette.
Fromage.
Je hebt me te pakken.
Of toch niet?
Ik ben je weer te slim af.
Ze scheuren je vriendjes aan flarden.
Daarna komen ze achter jou aan.
Let op, Buckmeinster.
Showtime.
Het is het vuur. Daarmee beveelt hij ze.
Weet je nog dat de oplossing in onze vacht ligt?
Drie, twee, één. Doe of je dood bent.
Kom op, zeg. Daar valt niemand voor.
De eerste keer ook niet.
Wat? Stelletje idioten. Jullie zijn geen buidelratten. Overeind.
Hoera.
Goed gedaan van mijn jongens.
Goed gedaan, makkers.
Zo gebruik je je milt.
Wat zeg je daarvan? We hebben een superkracht.
- Ja. - Doen of we dood zijn.
Wat?
Ze waren je te slim af.
Nee.
Niks gebroken.
Dat komt nog.
- Tijd voor wraak. - Ja.
Waar is je speelgoed? Pak 'm.
Hebben jullie gemist dat ik de koning ben?
Ik beveel…
Dat was close. Niet bijten. De wereld heeft genieën nodig.
Je verslikt je op mijn kleine botjes.
Weet je nog van persoonlijke ruimte?
Goed gedaan, jongens.
Beter dan goed. Het was super.
- Deze oude wezel is trots op jullie. - Wie is er oud?
Crash. Eddie.
Ellie.
- Sorry. - We hadden niet moeten weglopen.
- Je bent ons komen zoeken. - Wat gevaarlijk.
- Je dacht dat we niks konden. - Je was bezorgd.
- Want je geeft veel om ons. - Jongens, ik ben degene die spijt heeft.
Ik wilde jullie niet kwijtraken. Ik hou van jullie.
Wij ook van jou.
Jullie hebben het geflikt. Ik ben trots op jullie.
Ik wist het gewoon.
Oké, ik wist het niet.
Jullie hebben me verrast. Vooral omdat jullie altijd zo dom doen.
Ik ben gek op familiereünies.
Maar er is geen buffet, dus ik wil naar huis.
- Over thuis gesproken… - Hoi, makkers.
Dit is Zee, een goede vriendin.
Aangenaam, Zee.
Je was te gek. Je hebt vast buidelrat in je.
- Ze is een zorilla. - Dat is een stinkdier, alleen dan cooler.
Misschien heet ik Zsa Zsa. Misschien ook niet.
Tof dat jullie ons superheldenteam konden helpen.
Echt? Superheldenteam?
Dat zei zij. Niet ik.
Willen jullie een handtekening?
- Nee. - Ik niet.
Nu jullie avontuur erop zit, kunnen jullie naar huis.
Jullie hebben vast genoeg van oude Buck en z'n spannende leven vol avontuur.
Dat klopt. Ik heb er genoeg van. Ik ben het zat.
Ik val bijna in slaap.
Eigenlijk moeten we toegeven dat Eddie en ik hebben nagedacht.
Dat kunnen we steeds beter.
Het zit zo… We vinden het leuk hier.
Eddie, zeg wat.
We willen hier blijven, maar alleen als jij het niet erg vindt.
Het lijkt wel gisteren dat we nog klein waren.
Ik dacht dat we altijd samen zouden zijn. Weten jullie het zeker?
Dan vind ik het niet erg.
We blijven.
Super.
Ik ben al veel te lang alleen.
Dankzij Zee weet ik dat we samen sterker zijn.
Het is tijd dat ik echte familie heb.
Te gek, Buck.
Buck.
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ga jullie missen.
Wij gaan jullie ook missen.
Oké, genoeg met dat zoetsappige gedoe.
Is dat een traan, Diego?
Nee. Nooit gebeurd.
Kijk nou wat een softie.
Wel op bezoek komen, hoor.
Doen we. Vooral als we iets nodig hebben.
Veranderingen zijn eng, maar zo is het leven.
Door veranderingen worden we een betere versie van onszelf.
Ook al is dat soms ergens anders.
Wat altijd hetzelfde blijft, is de liefde voor elkaar.
Zo gaat dat in een kudde.
Je hoort erbij, ook al ben je er niet bij.
Ongelofelijk.
De jongens zijn terug. Alweer.
En ze hebben honger.
Eén ding is zeker.
Met die twee hier is de Verloren Wereld voorgoed veranderd.
Vertaling: Esther Hay