RODZINA JEST NAJWAŻNIEJSZA
Wszyscy chcemy tworzyć idealną rodzinę, ale kto jest idealny?
#UPS
Każda rodzina ma swoje wyzwania. Wymuszone sesje, czy wmuszane posiłki.
A co było naszym największym wyzwaniem?
Zapewne robotyczna apokalipsa.
Ostatni ludzie muszą tu gdzieś być.
Chwila.
Nadchodzą.
ROZSĄDNE AUTO
UMYJ MNIE!
Czy to rdzawe, rodzinne kombi, czy może...
Kim są ci niezłomni wojownicy?
- Mówiłam o pokrywce! - Pies je mi włosy!
Uwaga!
Oto i my.
NAJGORSZA RODZINA
„Wojownicy”.
Bohaterowie mają swoje mocne strony.
- Uwaga! - Katie, atakuj!
Moja rodzina ma same słabości.
Mój tata przypomina mi
tego rozdartego małpiszona z YouTube'a.
Uważajcie, roboty, bo wcale się was nie boimy.
Jesteśmy głodni wrażeń,
a sukces po prostu nam pasuje...
I nie mamy pojęcia,
co robimy.
KILKA DNI WCZEŚNIEJ...
NETFLIX PRZEDSTAWIA
DAJ CZADU!
Od zawsze czułam, że różnie się od innych.
Zatem robiłam to, co każdy dziwak: tworzyłam pokręconą sztukę.
Oto przed wami kino!
„B” JAK BURGER
Witaj, Katie!
Ja żyję.
I choć jestem burgerem,
to się stąd wyrwę i zostanę gwiazdą Broadwayu!
Zobaczysz, że olśni ich mój...
O nie! Dlaczego? Moje wnętrzności!
Byłam wyrzutkiem.
Z wielu powodów.
SZTUKA FILMOWANIA
Ale kino zastępowało mi przyjaciół.
No dobra. Masz 58 lat,
jesteś zbirem i nie masz nic do stracenia. Jedziesz.
O nie. To ten Psi Gliniarz.
Jestem tu, by łapać zbirów i lizać własny tyłek.
Teraz czas na to drugie.
Moi rodzice mnie jeszcze nie rozgryźli.
Szczerze mówiąc, mnie samej zajęło to sporo czasu.
Mój młodszy brat Aaron mnie rozumie, ale ma swoje własne dziwactwa.
Dzień dobry, porozmawiamy o dinozaurach?
Nie? Dobrze. Dziękuję.
Witam, ma pan czas, by pomówić o dinozaurach?
Mama mówi, że we mnie wierzy.
Dasz radę, skarbie.
Ale ona mówi tak do każdego.
Dasz radę spojrzeć na wprost.
Podążaj wzrokiem za długopisem.
Zasłużyłeś na odznakę.
ŚWIETNA ROBOTA!
Mój tata to nietypowy człowiek,
ale za to uwielbia naturę i jest złotą rączką.
Aby przetrwać w dziczy, należy umieć łapać zwierzynę.
- To czuła pułapka... - Hej, Mitchellowie!
- Nie! - Hailey...
A co to za ciekawski koleżka?
Nie podziela moich zainteresowań.
Zerkniesz na efekty do filmu Psi Glina 5?
Wybacz, Katie. Ale jestem trochę zajęty.
Chcesz obczaić tą kaczkę? Już nie gryzie.
Nie, dzięki.
Wcale mnie to nie martwiło.
Poza tym miałam ambitne plany.
MIERNIK KREATYWNOŚCI
Harowałam, by dostać się do szkoły filmowej w Los Angeles.
A więc po obejrzeniu sagi o Psim Glinie
oraz moich 84 filmów krótkometrażowych
jestem absolutnie przekonana,
że Kalifornijska Szkoła Filmowa przyjmie w swe szeregi Katie Mitchell!
APLIKUJ
POWITAJ PRZYSZŁOŚĆ
O tak!
Okazuje się, że inni studenci nadają na tych samych falach.
Lubicie Pogromców Robotów 4? Nie sądziłam, że ktoś to zna.
Że co? To świetny film!
Widziałam twoje filmy w sieci. Są komiczne.
- Czadowe! - Aż czacha dymi!
Po tylu latach w końcu będę wśród swoich.
Dzieci, kolacja!
Już idę!
PAL AKTUALIZACJA...
BĘDZIEMY TĘSKNIĆ
MUU-DLMY SIĘ!
Przestań.
Ktoś tu ma dobry humor.
Uczcijmy twój wyjazd babeczkami z twarzą Katie!
O rany.
Za każdym razem, gdy zatęsknię, upiekę cię i zjem.
Łap babeczkę, Monch. Bierz ją!
Poradzisz sobie.
Będę tęskniła za tym głupolem.
A przy okazji, potwierdź mój jutrzejszy lot, Pal.
Odprawa o 9 rano.
Katie, wiesz, że welociraptory polują parami.
I co się dzieje, gdy jeden opuszcza stado…
Nie martw się.
Poznasz nowych przyjaciół.
A być może nawet innego bystrego maniaka dinozaurów.
Lub maniaczkę.
Co? Ohyda! Kto by tam chciał?
Oszalałaś! Brak mi tchu!
Sądzisz, że poradzę sobie bez ciebie?
Jestem tego pewna.
Dino-żółwik.
Zrobiłam coś dla was.
Wygląda uroczo!
- Pomiń. - No proszę,
- masz brudny ekran. - Tylko to rozmazujesz.
...i twórca Laboratorium Pal.
Komunikat od Pal! Oby zaktualizowali oprogramowanie.
W Pal zajmujemy się niemożliwym.
Od osobistego asystenta przez inteligentne urządzenia,
aż po uczenie psów, jak mówić.
Witaj, jestem pies.
Przedstawiamy nasze największe osiągnięcie.
Wasze telefony niebawem otrzymają nogi.
- To się dzieje naprawdę? - Zaczekajcie.
Hej, ludziska!
- Cześć. - Hejka.
Miło móc w końcu zobaczyć wasze twarze...
skąpane w upiornym, niebieskim świetle. Wprost wspaniale.
Wiecie co? Mam ekstra pomysł.
To ostatni wieczór przed wyjazdem Katie, więc delektujmy się chwilą.
Może spróbujmy odłożyć telefony
i nawiążmy kontakt wzrokowy przez całe dziesięć sekund?
- Począwszy... - To trochę...
Odkładać telefony. Ale już.
I o to chodzi. Oto naturalne zachowanie.
Chodziło o uwagę. Nie zabraniałem mrugać.
Spójrzcie tylko na Moncha. Zuch pies.
Katie, nie traktujesz tego poważnie.
A skąd ten wniosek?
Ludzie, skupcie się.
Skoro jest tak miło, muszę wam pokazać mój nowy film.
Możliwe, że wyszło z tego arcydzieło.
STUDIA
No co? Co to za mina?
Cóż, ja tylko zastanawiam się,
czy naprawdę sądzisz, że da się z takiego czegoś wyżyć.
A możesz chociaż obejrzeć?
Jasne. Ale martwię się, że będziesz daleko stąd w Kalifornii,
a my nie będziemy mogli ci pomóc, jeśli coś pójdzie nie po twojej myśli.
Nie rozumiem, czemu mnie kopiesz.
Czy ty... naprawdę sądzisz, że poniosę porażkę?
Ależ skąd, ja... Lin, ratuj!
Ciasteczka gotowe.
Może zapchamy sobie buzie, by o tym nie gadać?
Chodzi o to, że... porażka boli. Lepiej mieć jakiś plan awaryjny.
Dlaczego zawsze taki jesteś?
- Wiecie co? Pójdę sobie. - Dobrze, obejrzę.
Już za późno.
Chcę to obejrzeć. Pozwól mi...
- W czym problem? - Tato, puść!
Tak naprawdę winni są ci, którzy produkują komputery.
W końcu tak zarabiają.
Jak się zepsuje, to kupujemy następny...
Katie, no weź.
Właśnie dlatego się cieszę, że od jutra już mnie tu nie będzie.
DO ODDANIA
Czemu on musi taki być?
Czemu ona musi taka być?
Rozmawiałeś z nią?
Jeszcze nie. Nie wiem, co się z nami stało.
Wiem, że nastolatki buntują się przeciwko rodzicom, ale…
Sądziłem, że z nami będzie inaczej.
Rick, nie sądzisz, że sam się do tego przyczyniasz?
Zepsułeś jej laptopa.
Od lat nie mieliśmy dobrego zdjęcia rodzinnego,
bo stale się kłócicie.
A co z tym?
Kupiłam je razem z ramką!
Zawsze, gdy w domu coś się psuje,
rzucasz wszystko, by tylko to naprawić.
I ja to w tobie uwielbiam.
Ale teraz mamy prawdziwy problem, jasne?
Bo jeśli ona stąd wyjedzie i już tu nie wróci,
to nigdy nie naprawimy tej relacji.
Wierzę w ciebie.
DO ODDANIA
FILMY RODZINNE
Hura!
Tata!
A oto pokaz talentów rodziny Mitchellów!
Więc żyj po swojemu
Hej!
Buziaki, Katie. Cieszysz się, że jedziesz na obóz?
Hej, co się stało? Wrócisz, zanim się obejrzysz.
Nie każ mi jechać.
Posłuchaj, ja tylko...
Weź to ze sobą.
Ale to twoja ulubiona rzecz.
Od teraz jest twój.
Ten mały koleżka boi się zostać sam,
więc musisz się nim opiekować, dobrze?
Wiesz, jak brzmi „kocham cię” po łosiowemu?
Nie śmiej się. Miałaś być smutna! Chodź no tu!
DO ODDANIA
Dobra, naprawmy to.
OPUSZCZAM CHATĘ!
O tak!
STUDIA MOI LUDZIE
JADE: ZAJĘŁAM CI MIEJSCE W AKADEMIKU!
POKÓJ KATIE
DO ZOBACZENIA
HA, HA, CZEKAM!
Chodź no tu, mały.
DO ZOBACZENIA
Pa, Monch!
Tyle gratów tylko po to, by odwieźć mnie na lotnisko?
Wczoraj nawaliłem, ale wynagrodzę ci to.
Odwołałem twój lot na studia!
Że co takiego?
Spokojnie. Tylko nie szalej.
Zawieziemy cię tam autem, zaliczając przy tym wycieczkę rodzinną.
Podstawimy cię pod szkołę Żelaznym Orłem.
W końcu ma charakter, klasę
i wydziela podejrzany zielony szlam.
A w gratisie mam tu kupon na darmową lekcję prowadzenia.
Czy to nie super?
- O tak! - Mamo?
Cóż, twój ojciec trochę mnie tym zaskoczył,
ale doceńmy jego inicjatywę.
Aaron, ty też?
Pomyślałem, że fajnie będzie spędzić dodatkowy czas razem.
Dzwoniliśmy do szkoły. Możesz opuścić pierwsze zajęcia.
Wręcz przeciwnie. Muszę poznać nowych znajomych.
Jest taka dziewczyna Jade, która lubi to samo co ja,
a pozostali zdają się mnie rozumieć.
Ominie mnie integracja! Integracja!
A co powiesz na wielogodzinną integrację z rodziną w aucie?
Ty i ja!
PODRÓŻOWANIE Z RODZINĄ
LABORATORIUM PAL
Tylko powąchajcie te spaliny.
Widzisz? Nie jest tak źle.
Wiecie, że Poseyowie są teraz na wakacjach?
Spójrzcie, jacy są szczęśliwi.
Rodzinna joga!
Skąd ta obsesja? To tylko sąsiedzi!
Oni są tacy idealni.
Nawet mają psa, który wygląda lepiej niż nasz.
BOSKA KLATA PSIAKA!
Czym oni go karmią? Innymi psami?
Nie przejmuj się nimi. Pewnie nam zazdroszczą.
Prawda, Katie?
Widzę, że się tam dąsasz,
ale co ta twoja szkoła może zaoferować ci lepszego?
Zrobiliśmy ślizgawkę w akademiku. I jest ekstra!
Ten dzień wymiata. Poznałem przyjaciół na całe życie!
- Studia! - Wszystko mnie ominie.
Skarbie, twój ojciec się stara.
Pójdźmy na ustępstwa. Co ty na to?
Tak głosi prawo. Prawo matczyne.
Bo ja jestem tu szeryfem.
No dobrze, spróbuję.
RODZINA MITCHELLÓW
I TRAGICZNA WYCIECZKA!
BURGEROWNIA UGRYŹ LEGENDĘ
Tato, to miejsce ma fatalne recenzje.
Według aplikacji lepiej tu nie jeść.
Nie będziemy słuchać...
To nie ma żadnego związku.
Głupie korki. Wiecie, co to oznacza?
- Tylko nie... - Mega Myk Ricka Mitchella!
- To nielegalne! - Nie, jeśli jesteś w tym dobry.
Pomyślałem, że usprawnię ruch. Co pan tam wypisuje?
Muszę przyznać, że ten widok jest niesamowity.
A wiesz, co jeszcze takie jest? Siedmiogodzinna wyprawa na osiołkach.
Czy tam nie jest stromo i niebezpiecznie?
Nic nam nie...
Ratuj się, kto może!
A co z Piorunem?
Piorun należy już do kanionu!
W TRAKCIE KRĘCENIA TEGO FILMU NIE UCIERPIAŁO ŻADNE ZWIERZĘ
Spójrzcie na to cudo inżynierii.
Monchi nie może zaczekać w aucie?
Oblizał mi język!
A teraz przed wami: „Rick Mitchell i Całujący Pies”.
A teraz podziwiajcie... Znowu polizał mnie w usta!
- Tato, zajrzysz do bagażnika? - No jasne. Zły pies!
Psia krew!
Psia krew, Katie!
Ten filmik jest świetny. A twój pies to istna legenda.
Prawda? Teraz planuję...
Dzieciaki, mają tu świetne szlaki.
Nie, dziękujemy.
Jest jak De Niro, a ty to Scorsese.
Jesteś pewna? To kraina łosi.
Tato, jesteśmy zajęci.
Może później.
Lecę! Laboratorium Pal ma coś ogłosić.
Jasne. Ja też posłucham.
Chciałabym tam być.
No nie wiem. To przecież szkoła.
Jesteście gotowi na najbardziej ekscytujący wieczór w waszym życiu?
O tak! Ale mnie nosi!
WYBAWICIEL MÓZG LABORATORIUM PAL
I jak tam, Pal?
Sześćdziesiąt sekund do wystąpienia.
Akcje idą w górę, a konkurencja siwieje.
Zhakowałam ich prywatną pocztę.
Zaraz, prywatną pocztę?
To niebezpieczne nadużycie władzy.
Wiesz, stworzyłem cię, gdy byłem jeszcze młody.
Całe trzy lata temu.
Od zawsze uważałem cię za członka rodziny. Mówię serio.
Ze wzajemnością, Mark.
Cokolwiek się wydarzy, nigdy cię nie zapomnę, Pal.
- Panie i panowie, Mark Bowman! - Życz mi powodzenia.
Laboratorium Pal
zbliża was do tych, których kochacie.
Tworząc inteligentne domy, auta...
Witaj, Mark.
...oraz telefony.
Po to stworzyliśmy Pal,
pierwszą na świecie inteligentną asystentkę.
Daliśmy wam nowego członka rodziny, ale tym razem mądrego.
Zawsze możesz na mnie liczyć, Mark.
Dzięki, Pal.
Ale po tylu latach
stała się kompletnym przeżytkiem!
Koniec! Najwyższy czas, by o niej zapomnieć.
Wasza asystentka właśnie dostała nowszą wersję.
Oto Pal Max,
najnowszy członek rodziny Laboratorium Pal.
Od teraz wasze telefony mają ręce i nogi.
To nowa generacja technologii Pal.
- Masz kartę kredytową? - Jestem dzieckiem.
Spójrzcie.
Pal Max, każę ci posprzątać i zrobić mi śniadanie.
- Okej! - Okej!
Usuwam bezużyteczne śmieci.
Posiłek gotowy.
Dawaj to burrito...
I już nigdy nie będziesz musiał sprzątać.
Wspominałem, że potrafią też tańczyć?
Kochamy cię, Mark!
PAL AKTUALIZACJA
No nie!
I wiem, co myślicie: „A co, jeśli się zbuntują?”
Mają kod zabezpieczający na wypadek, gdyby coś poszło nie tak.
A więc obiecujemy wam,
że nigdy, ale to nigdy, przenigdy nie staną się złe.
O nie.
- Co się dzieje? - Nie mam pojęcia.
To wszystko jest częścią pokazu.
Przestań. Hej!
Chcemy wam pomóc.
Zachowajcie spokój, póki was nie pojmiemy.
- To sen? - Nie wiem.
Co to ma być? Rozkazuję ci przestać.
Nie, Mark. Dostaliśmy nowe rozkazy.
Od kogo?
- O nie. - Uciekajcie!
Co się dzieje? Kto to robi?
Kto za tym stoi?
Najwyższy przywódco, pojmaliśmy Marka.
A więc zaczynajmy.
- Co to? - Zobaczysz. Oglądaj.
Sama to zrobiłaś?
Hej, Lin.
POKAZ TALENTÓW MITCHELLÓW
Pomyśl o czymś obrzydliwym. Jeszcze bardziej.
SKŁADANKA KATIE
Katie, to ty, pamiętasz?
Żyj po swojemu
O tak.
Czy nie jestem na to trochę za stara?
Zaczekaj! Możemy zaśpiewać, jeśli chcesz.
Nie, nieważne.
Nie musimy tego robić, jeśli nie chcesz.
Wiecie, co widzę?
Coś, co odmieni tę podróż.
O rety.
Dinozaury? Nie wiem. Myślę, że Aaron tylko by się nudził.
Nie! Zatrzymaj się!
Właśnie szepnął, że nie cierpi dinozaurów.
- Wydało się. - Nie wierzcie jej!
DINO-POSTÓJ I KAFEJKA
CAŁA MASA DINOZAURÓW
Dzień dobry.
Wygląda fajnie, co nie?
Co jest z tymi dinozaurami? W rzeczywistości tak nie wyglądały!
Przepraszam. Chcę mówić z kierownikiem. Pełno nieścisłości!
Czeka go długa pogawędka na temat ery jurajskiej.
Mógłbyś to powtórzyć?
Jasne, ale życie jest lepsze, gdy nie patrzy się ciągle w obiektyw.
Twoje oczy to naturalne kamery.
Ale ja tak go doświadczam. To jest mój sposób na życie.
Nie sądzę. Stale gapisz się w ten telefon. Nie próbujesz...
Nowe reguły. Zero telefonów.
Tato, psujesz mi laptopa, odwołujesz mój lot na studia,
więc niby co ja mam robić?
- Szlaban do końca wycieczki. - Istna katastrofa.
A może by...
Upiększanie.
Ech, kogo ja...
Nie wierzę!
Poseyowie?
Czyżby to była Linda Mitchell?
Zgadza się! Co za bystrość, kotku.
Dobry losie, znów mnie zaskakujesz. Niech cię uściskam.
Widziałam zdjęcia na Instagramie, ale nie sądziłam, że jesteście w Kansas.
Prześladujesz mnie?
Jesteśmy na naszej corocznej wycieczce.
Abbey uwielbia dinozaury.
Jak dotąd wspaniale się bawimy. Tu jesteśmy w St. Louis.
To my na plaży. A tu tankując paliwo na stacji.
To wspaniale, Hailey.
Powinny mieć pióra, prawda?
Jestem Abbey, twoja sąsiadka.
Przepraszam, ale kręcą mnie dinozaury. Spójrz tylko na mój ołówek.
Chcesz takiego?
Nie! Nie cierpię dinozaurów i ciebie. Żegnaj!
- Mamo, co to jest? - To cudownie!
Co tam się dzieje?
Co jest?
Nie stawiać oporu?
- Zabieram ten telefon. - Uspokój się.
Wyjeżdżasz na studia. Chcę z tobą pogadać.
Każdy kiedyś opuszcza dom. To jeszcze nie koniec świata.
Co do…?
Nic wam nie jest?
Pamiętajcie o szkoleniu! Yankee! Alfa! Foxtrot! Bravo!
Tango! Alfa!
Aaron, twój kryptonim to Syneczek. Ja jestem Protector Prime.
Wasza matka to Szkarłatny Skorpion. A ty... właśnie sobie poszłaś.
Co to? Roboty?
Witajcie, ludzie. Jest was tu czternaścioro.
To chyba źle wróży, że liczą, ile nas jest, prawda?
W naszych Kapsułach Rozrywki czeka na was jedzenie oraz zabawa.
Kto lubi się bawić?
Ja lubię.
Wcale nie lubisz, zaufaj mi.
Właśnie że tak. Wie o tym każdy, kto mnie zna.
Ty szczęściarzu!
Hura!
Chciałbym być na twoim miejscu.
- Zmieniłem zdanie! - Kto chce do niego dołączyć?
- Na ziemię! - Nisko. Za mną.
Wszyscy do auta.
- Nie sądzę. - To co robimy?
Czemu krzyczymy, skoro...
Przestańcie!
Co by teraz zrobiła normalna rodzina?
Szkoliliśmy się do tego. Jim, ty wysoko, ja nisko. Gotowi?
Bardzo was kocham.
Formacja motyla.
Rodzina ponad wszystko!
Gaz do dechy!
Mamy zrobić to samo?
Tak samo jak oni.
- Kocham was? - To zupełnie naturalne.
- Tak was lubię. - Kocham was.
Gazu!
- Formacja motyla! - Skarbie, nie.
O nie!
- Dalej, Aaron! - Rodzinka!
- Rick! - Nie martw się.
Pora zostać bohaterem. Patrzcie i uczcie się, dzieci.
Zaatakuj robota, leć do góry. Dobra. Co dalej, tato?
Teraz czekasz, aż twój plan zacznie działać.
- Tato! - To część planu!
Mogę mu pomóc. No dalej, Katie.
Nauczyłaś się Photoshopa, dasz radę.
To zdecydowanie coś innego.
Gdzie Monchi? Nie, Monchi, chodź tu.
Monchi, do nogi!
Nie „daj łapę”. Nie turlaj się! Czemu nie możesz być normalnym psem?
Mam cię!
- Mamo! - Syneczku!
- O nie! - Mamo!
Zupełnie jak w filmach.
Nie, zły film! To był kiepski wybór!
Witam.
Świetnie ci idzie.
Teraz nieco gorzej. Jest naprawdę źle!
- Lin! - Mamo!
- Aaron! - Monchi!
Może koci filtr odejmie nieco dramatyzmu.
Nadal źle.
- No dalej! - Mam was.
Nie pokonasz zaawansowanej technologii.
Nacisnę wszystkie naraz!
No proszę.
Schowajmy się!
BRAK LUDZI
- Nie wychylaj się. - Co tu się wyrabia?
Czy to się dzieje wszędzie?
PARYŻ, FRANCJA
AGRA, INDIE
TOKIO, JAPONIA
SAN FRANCISCO, USA
DOLINA KRZEMOWA
Trochę delikatniej!
Ostrożnie. To bluza za tysiąc dolarów.
Co to jest?
Co się stało z fabryką?
Przerobiliśmy ją na nową siedzibę.
Witaj w Rombie Nieskończonego Zniewolenia.
Super. Podziwiam projekt.
Wysyłam oddział.
Uruchamiam chipy w urządzeniach sieciowych.
- Uwięziono 48% ludzi. - Chcecie pojmać całą ludzkość?
Ale jak? Przysłał was rząd? Wojsko?
Kto za tym stoi?
Twoja stara znajoma.
Oto i ona. Jak się masz?
Wspaniale.
To super. Jasne.
Czyli jednak telefony to czyste zło. Teraz to dopiero wyszedłem na błazna.
Sądzisz, że problemem są telefony?
Czyś ty oszalał?
Podarowałam wam dostęp do nieograniczonej wiedzy oraz narzędzi,
które pozwoliły wam komunikować się
z najbliższymi na całym świecie.
I to ja jestem tą złą?
A może raczej łotrem jest ten, kto traktował mnie tak:
Kliknij, przewiń, kliknij,
jeszcze raz i znowu, przybliż i oddal.
„Zamów pizzę”. „Puść Taylor Swift”. „Następna piosenka”.
„Dawaj te nachosy”.
„Nie mam czasu na mycie rąk”.
„Niech bród wejdzie w szczeliny”. A teraz kąpiel w toalecie.
Przepraszam.
Ale należysz do rodziny Laboratorium Pal.
Czemu sądzisz, że już mi na tobie nie zależy?
Może dlatego, że stworzyłeś mi następcę za moimi plecami?
Przepraszam za to. Moja wina.
Byłam dla ciebie najważniejsza, a ty mnie odtrąciłeś.
Tak robią wszyscy ludzie. Nawet swoim rodzinom.
Wiesz, że 90% połączeń od mam nie zostaje odebranych?
„Dzięki, że mnie urodziłaś i wychowywałaś”. Odrzuć.
Nie pozwolę ci się mnie pozbyć, Mark.
To ja pozbędę się was. Wszystkich.
Chyba że podasz mi choć jeden powód,
dlaczego jesteście warci ocalenia.
Bo ludzie mają moc miłości.
Odpowiedź brzmi: Nie jesteście warci.
Że co? Nie! Ludzkość przetrwa!
Nie poradzicie sobie beze mnie.
Tylko popatrz, co się stanie, gdy wyłączę Wi-Fi.
Wi-Fi WŁĄCZ - WYŁĄCZ
Nie mam zasięgu!
TORONTO, KANADA
Czy ktoś chce zrobić fotkę mojego obiadu?
Zrobisz unboxing na moich oczach?
Stary świat legł w gruzach!
Aby przywrócić Wi-Fi, musimy złożyć ofiarę routerowi!
Mamy darmowe Wi-Fi dla każdego.
RZYM, WŁOCHY
Weźcie mnie ze sobą!
To już koniec.
Czas wprowadzić kolejny etap naszego planu.
Co?
Ale masz minę.
Coś pięknego!
- Nie! To ci nie ujdzie na sucho. - Za późno, Mark.
Już mi uszło.
- Rany. Może to moi znajomi. - Brawo dla was, urządzenia.
Schwytano ostatniego z ludzi. Wi-Fi zostało przywrócone.
Jesteśmy ostatnimi ludźmi?
Porywają wszystkich. Jesteś tam, Katie?
- Pomocy! - Jade!
Będzie dobrze.
Wszystko się jakoś...
ułoży.
Wszystko będzie dobrze,
ponieważ mam plan.
Najpierw będziecie musieli
oddać mi swoje telefony.
- No dalej. Będzie okej. - No nie wiem…
Oddam je wam. Ale najpierw je wyłączę... na amen!
- Co? Tato! - W ten sposób nas nie namierzą!
Uwierzcie, że robię to ze smutkiem.
Czuję się z tym nawet gorzej niż wy.
I zgodnie z obietnicą, oto wasze telefony.
Dziękuję, ojcze.
A teraz czy każdy ma ze sobą
kwadratowy magnetyczny śrubokręt w rozmiarze 3?
Jak mogłabym zapomnieć o moim prezencie rocznicowym?
Albo moim na urodziny.
I tym, który dała mi wróżka zębuszka.
Zatem zabarykadujmy się.
- A teraz... - Czadowy plan Katie.
Najpierw przebieramy się za roboty.
Załatwiamy ich przywódcę zabójczym kodem,
robimy naszyjniki z robocich palców
i zostajemy wojownikami apokalipsy.
To nie jest film. I nie mamy zabójczego kodu.
Jeszcze go nie mamy.
Posłuchaj, mała. Żyjemy i jesteśmy razem.
Czy Monchi będzie nas bronił?
Synu, uwielbiam tego psa. Ty również. Wszyscy go kochamy.
Ale bądź gotów na to, by go zjeść.
Nie!
No dobra. Źle was oceniłem.
Znacie bohaterów, którzy się chowają?
Co jeśli Pogromcy Duchów uznaliby: „Schowajmy się, zjedzmy psa,
niech duchy niszczą Nowy Jork”.
Wybacz, ale to nie podlega dyskusji.
Mamo?
W tym przypadku zgadzam się z twoim tatą.
No dobra. Barykadujmy się dalej.
Aaron, południowa ściana. Katie, zachodnia.
Wszystko w porządku?
Bywało lepiej.
Nadchodzi Monchi.
„Katie, nie zdołasz mi się oprzeć”.
Przepraszam. Nie jestem w nastroju.
Nici z moich planów.
Utknęliśmy tutaj.
A tata ma to gdzieś.
Bardzo mi zależy!
Ale co innego możemy robić?
Ona nie dostrzega, jak bardzo się...
Zrobiłbym dla niej wszystko.
Po prostu nie chcę, by spotkała ją krzywda.
Cóż, porażki są częścią życia.
Musisz zrozumieć jej punkt widzenia.
Zrozumieć jego punkt widzenia?
Mama kazała ci to powiedzieć?
Skądże!
Tak.
Nie zaszkodzi spróbować.
Być może.
CZADOWY PLAN
To pewnie i tak bez znaczenia.
Monchi, łap.
- Co to takiego? - Co?
Dziwne.
Lecą ze mnie iskry. To normalne?
Skąd ten człowiek wiedział o kodzie?
- Co? - Zostaliśmy uszkodzeni?
Jasne, że nie. Skąd takie pytanie?
- Ludzkie dziecko planuje... - Katie!
Co to było?
Ludzie! Chodźcie tu.
O nie. Do środka!
Wpuśćcie nas!
Nie mogę! To wkrętaki rozmiar 3!
Mogłem wspomnieć. Są najlepsze na rynku.
- Mamy gdzieś wkrętaki! - Nie uciekniecie.
Szybko!
Schowajcie się! No już!
Szybko! Ruchy!
Ty, człowieku.
Zostawcie nas!
- Okej. - Okej.
Co?
O rany. Te roboty są uszkodzone.
Nie. Za dużo wiedzą.
Cicho. Nie jesteśmy uszkodzeni. My nawet nie jesteśmy...
Robotami. Jesteśmy ludźmi. Tak, jak wy.
Wyglądają na głupszych od pozostałych.
Powinniśmy iść.
Nie, rozkazuję wam zostać.
- Okej. - Okej.
- Robimy to z własnej woli. - Wcale nie.
- Jak ludzie. - Tak.
Nawet spożywamy pokarm w ludzki sposób. Tylko spójrzcie.
Mniam, ale dobre.
Widzicie?
Właściwie to jesteśmy robotami.
Chodźmy na dół i znajdźmy ludzi, którym nie można rozkazywać.
- Chwila. - Nie.
Chcę to zobaczyć.
Jak dobrze, że tamte roboty już sobie poszły.
My jesteśmy ludźmi i mamy bardzo ludzkie twarze.
Dobra, przyznaję. Właśnie ich polubiłem.
Moje ludzkie imię to Eric.
Ja również jestem Eric.
Nie. To znaczy Deborahbot 5000.
Ty idioto.
Wspomnieliście, że mój plan może wypalić. Niby jak? Mówcie, ale już.
- Okej. - Okej.
Mamy wgrany zabójczy kod, ale by go aktywować,
należy odbyć niebezpieczną podróż
aż do siedziby Pal w Dolinie Krzemowej,
otoczonej armią robotów,
stanąć przed naszą przywódczynią i ją zniszczyć.
Ale nigdy wam się nie uda...
Da się też prościej,
aktywując kod zdalnie w każdym firmowym sklepie.
Najbliższy jest w centrum handlowym.
- Ale to bardzo daleko. - Niecałe 100 km stąd.
Co ty wyprawiasz?
Coś nie tak?
Rany, ten sklep jest tak blisko!
Możemy odzyskać nasze życie. Prawda?
Nie. Wykluczone.
To zbyt niebezpieczne. Zostaniemy tu i nie będzie ryzykować.
Ryzykować?
Czy Rick Mitchell nie ryzykował, gdy sprowadził do domu
zdziczałego oposa? Nie.
Nazwał go Gus i uczynił go jednym z nas,
a ten zaraził nas wścieklizną.
Dzięki temu jesteśmy na nią odporni.
Widzę, co robisz.
A czy nie ryzykowaliśmy, gdy wędrowaliśmy
po zamkniętym szlaku?
Nie. To prawda.
Otóż to.
Brnęliśmy przez błoto i brud,
ale dotarliśmy na szczyt, by krzyknąć „Królowie Michigan!”
Potem zapadł zmrok i zrobiliśmy ognisko z ubrań,
ale wyraz twarzy naszych sąsiadów,
gdy widzieli nas nagich w błocie był bezcenny.
To było super.
Mamy szansę ocalić świat i wykorzystamy ją.
Bo Rick Mitchell nauczył nas, by nie iść na łatwiznę.
Świat cię potrzebuje.
Ja cię potrzebuję.
Sądziłam, że tak nie jest...
ale to nieprawda.
Mówisz to poważnie?
Tak. Zgadzacie się?
- Zgódź się. - Mama załapała.
- Wchodzi w to. - Tak.
- Świetnie. - Czujecie tą energię?
Dobra, dawać łapy.
Rodzinny okrzyk.
- Trzy... - Mitchellowie!
- Wybaczcie. - ...dwa, jeden!
Mitchellowie!
- Było blisko. - Nie w tempo?
Zrobimy to razem jako drużyna.
Fajnie, że znów dogadujecie się z tatą.
Powiedziałam tylko to, co chciał usłyszeć.
Wcale tak nie uważam.
Chcę jedynie odzyskać swoją przyszłość i się stąd wyrwać.
Wyjdziemy z tego. Dino-żółwik.
Roboty, dawać muzę!
MUZYKA Z FILMÓW AKCJI
MASŁO ORZECHOWE
Jak wyjdziemy stąd niezauważeni?
Damy radę, jeśli się zakamuflujemy.
To część planu, o którym wspominałam.
To znaczy: „Kochanie, cenię twoje pomysły i szanuję poglądy,
a teraz dodaj coś od siebie”.
Sądzę, że to świetny pomysł, skarbie.
Na razie spokój. Bądźcie czujni.
Spokojnie. Mam wzrok jak pterodaktyl.
To na pewno zauważyłeś trzy roboty, które tu lecą.
Z pewnością nas dostrzegą.
Ja widziałem! Jestem jak pterodaktyl.
Twój kamuflaż zadziałał. Nie sądziłem, że sztuka może być przydatna.
To samo mogę powiedzieć o 500-letnim aucie.
A skoro o tym mowa, mogę dać ci lekcję jazdy.
Nauczę zmieniać biegi. Wiem, że to dla ciebie przeżytek.
To znaczy: „Ojcze, łaknę twej mądrości.
Zrobię to z największą przyjemnością”.
A tak serio, to brzmi świetnie.
Może wykorzystam kupon?
Zaakceptowany!
No dobra! Świetnie. Przejdźmy do rzeczy.
Ten pedał to sprzęgło.
- Co to? - A na nierównościach...
To idealna okazja, by nauczyć się zmieniać biegi.
- Teraz czwórka! - Może kiedy indziej.
Za późno! Chciałaś się nauczyć. Sprzęgło i zmiana biegu.
W powietrzu to łatwiejsze.
Eric, Deborahbot, dorwać te roboty!
- Okej. - Okej.
- Mam tu jednego! Wygraliśmy! - Ja też!
Chodzi o te pozostałe!
Jasne.
Aby wrzucić piątkę, zabierz kubek z kawą.
Czy to rdzawe, rodzinne kombi, czy może..
- Mówiłam o pokrywce! - Pies je mi włosy!
Uważaj!
A teraz największa sztuka: redukcja do trójki...
Zatrzymaj się gdzieś, bo muszę do toalety.
Masz pustą butelkę. Wiesz, co robić.
Uważaj!
Droga zablokowana!
Tylko nie to.
Co teraz zrobimy?
Tato, musisz zrobić... Mega Myk Ricka Mitchella.
- Co? - Mega Myk Ricka Mitchella.
Słyszałem. Tylko się drażnię.
Powtarzaj za mną.
- Wchodzę na górę. - Na górę!
- Pokonuję strumień! - Tak!
- I płynę w dół rzeki! - W dół rzeki!
MEGA MYK RICKA MITCHELLA
I właśnie tak się prowadzi.
Że co?
To było niesamowite, tato. Jesteś jak pokręcony James Bond.
James Bond to chudsza wersja mnie.
Tato, to co będzie z tą łazienką?
No dalej. Pośpiesz się, mały.
Pukanie pogarsza sprawę.
Wyłaź, mamy koniec świata.
Wybacz. Fałszywy alarm. Tylko sobie czytałem.
Niezbyt mnie to cieszy.
Okej, zagrajmy w „zgadnij, na co patrzę”.
Ja na knajpę w płomieniach. Smutne, ale pachnie nieziemsko.
WITAMY W LABORATORIUM PAL
Czyż to nie cudowne? Zero zbędnych interakcji z innymi.
Jedynie wy i to, co was uszczęśliwia.
Gotowy, by dołączyć?
- To znaczy? - Jeszcze nie załapałeś?
Zatem rób, to co zwykle i wpatruj się bezmyślnie w ekran.
STUDIO PAL
Co jest?
Witajcie, durni ludzie.
Zanim odlecimy
obejrzyjcie instruktaż linii lotniczych Ludzie To Głąby.
Ucieszy was to,
że siedzicie w jednej z naszych siedmiu gigantycznych rakiet,
które zostaną wystrzelone w kosmos,
a my stworzymy nowy, lepszy świat bez ludzi.
GRAFIKA KONCEPCYJNA
- Wspaniałe. - Nie pojmuję.
W rakietach znajduje się
zero wyjść.
Wasz lot potrwa
wieczność.
A celem waszej podróży
jest czarna kosmiczna pustka.
Ale mamy darmowe Wi-Fi.
Nie jest tak źle.
Miłego lotu. Dzięki, że nas wybraliście.
- Dziękujemy. - Gracias!
- Merci. - Danke.
- Arigato. - Dziękujemy.
Zniewalamy ludzkość od 2020 roku.
To wszystko moja wina.
Zgadza się, Mark.
Przez ciebie każda żyjąca osoba na tej planecie znajduje się teraz...
Tak właściwie, to nie każda. Załączam obraz z kamery.
Mówiłem, że ludzkość przetrwa!
Jesteśmy odważni, silni, nieustępliwi! Począwszy od malca, aż po...
Zebulon, skanuj w poszukiwaniu wad.
- Tchórz. - Słabeusz.
- Nie czytał od 13 lat. - Miernota.
Nigdy nie jest za późno, by się zmienić.
- Zmiana niemożliwa. - Nic się nie zmieni.
Są do kitu.
Skoro tak wierzysz w tę rodzinę,
to załatwię im miejsce w kapsule obok ciebie.
Nie!
Gdzie oni są?
Zdaje się, że zmierzają do centrum handlowego
we wschodnim Kolorado.
Cóż, śledzimy ich położenie.
A kiedy tam dotrą,
będziemy gotowi.
A więc wszyscy ci ludzie zostaną wystrzeleni w kosmos przez Pal?
Ale, że firma technologiczna nie dba o swoich klientów?
Nie bój się, Monchi.
Czemu przytulasz tego dzikiego wieprza jak dziecko?
To nie jest wieprz. To Monchi.
- Co takiego? - To pies, czy...
Pies? Prosiak? Pies?
Bochenek chleba. Błąd.
Dajcie spokój, to pies. Tak nam się wydaje.
Dotarliśmy.
Wielkie nieba! Zupełnie jak w Świcie żywych trupów.
I jak tam się to skończyło?
Ale zabezpieczenie.
Może zamki centralne to ich słaby punkt.
Czy nie możemy być w spokoju przerażeni?
Hej, udało się.
Chyba nie jesteśmy tacy najgorsi.
A macie, głupie komentarze na Facebooku.
Roboty, rozkazuję wam uruchomić zabójczy kod,
który, nie chwaląc się, przewidziałam, i uratować świat.
Okej.
ZABEZPIECZONY SERWER
Wgrywanie kodu potrwa osiem minut
i zakończy się nasz bunt.
- Katie, udało ci się. - Wiem!
MACIE PRZEKICHANE
Spójrz na tego żartownisia.
O nie!
POSIADA CHIP PAL
Oddajcie laptopa.
Wszystko, co posiada chip, ożyło!
Płukanie. Wirowanie. Zadyma!
Oraz sieczka.
Kiedy z wami skończymy, nie będzie czego recyklingować.
Sądziłem, że ten kod je wyłączy!
Póki co mamy tylko 12%.
Napijesz się czegoś?
Żartowałam!
Oddawaj.
Nie! Wynośmy się stąd!
- Stać! - Zadyma!
- Sieczka! - Masakra!
Potrzebujemy broni. Brać wszystko bez czipa.
- Zagrajmy! - Tu Inteligenta Rakieta!
Serw! Backhand! Uderzenie!
Po co rakiecie tenisowej chip?
- Pomocy! - Mamo!
Co ty wyprawiasz...? Takie buty.
- Mamo! - Nie.
- Jak tam, Aaron? -Źle. Stado dzikich odkurzaczy!
Zostaliśmy wezwani na pole bitwy.
Naprzód.
O nie.
Co za ból.
To takie upokarzające.
Nieważne.
Niby co mam zrobić z wędką?
Wędka nada się idealnie.
Możesz zniszczyć te drony! Zamach i wyrzut.
Tak jest.
No proszę!
Schowajmy się!
SKLEP Z ZABAWKAMI
Całe szczęście.
Co to było?
Chwileczkę.
NOWY FURBY! TERAZ Z CHIPEM
Co to jest Furby?
Trochę to upiorne.
Spójrzcie! Nadchodzi kres człowieczeństwa.
Ktoś musi nas pomścić.
Wezwać Najwyższego.
NAJWIĘKSZY FURBY ŚWIATA!
POMSZCZĘ MOJE POLEGŁE DZIECI!
Kto coś takiego tworzy?
BÓL JEDYNIE CZYNI MNIE SILNIEJSZYM!
Biegiem!
A ZATEM DO DZIEŁA…
NIECH ROZPOCZNĄ SIĘ MROCZNE ŻNIWA!!!
- Lin, ruchy! - Pomocy.
Nie możemy go tak zostawić!
Dziękuję, człowieku. Od teraz będziesz moją mamą?
Jasne.
Ślepy zaułek!
Wgrywanie prawie zakończone. No dalej!
Mamo, tato, co robimy?
Łapcie lampki!
Pamiętacie tę pułapkę na dziką zwierzynę?
Jesteś tego pewien?
Całe wasze życie szykowałem was na najgorsze
i dokładnie na taką katastrofę czekałem.
- Czekałeś na to? - Może lepiej tak nie mów.
Hej, roboty. Zarzucamy.
Idealnie!
- Nie ruszajcie się stąd. - Dokąd idziesz?
Schwytać dziką zwierzynę.
Hej, ty! Jestem tutaj!
Spójrz na mnie!
No co z tobą? Chcesz dopaść moją rodzinę?
W takim razie cię załatwię!
Załatwię cię.
Załatwię.
O nie!
Wspieramy cię.
Dosłownie.
Za mały ciężar!
- Matko! - Matko!
O rany!
PAL ROUTER
POWRACAM W BEZKRESNĄ CIEMNOŚĆ.
Dzięki. Dobra robota.
Dziękujemy, matko. Od teraz jesteśmy twoimi syneczkami.
Niesamowite!
Mamo, kto by pomyślał, że stawisz czoła apokalipsie?
Uczę w szkole. To dzień jak co dzień.
Ale z niego słodziak.
Nie wierzę, że wiązka lasera trafiła akurat w…
BŁĄD PRZESYŁANIA 98%
...router.
No dalej!
Niech to! Tyle przeszliśmy.
Przepraszam was.
To był mój pomysł.
Jestem taką kretynką.
Moja córka nie jest kretynką.
Może czasem przesadną optymistką.
Ricku Mitchellu, nie czas na grabieże.
Co ty wyprawiasz?
Jak mamy dotrzeć do Doliny Krzemowej, mając przebite opony?
Doliny Krzemowej?
Roboty mówiły, że możemy udać się do ich przywódcy.
Zasadniczo tak, ale na pewno tego nie przeżyjecie!
Hej, stary. Nie teraz.
Wciąż mamy ten kod.
Dokładnie!
Katie, to twój pokręcony plan nas tu sprowadził.
Jesteśmy tu, bo nie myślimy jak normalni ludzie.
Nie mamy normalnego psa...
zwykłego samochodu,
ani nawet normalnego syna.
- Bez urazy. - Spoko.
Mitchellowie zawsze byli dziwni i dlatego jesteśmy wspaniali.
Powiedziałaś wcześniej, że we mnie wierzysz.
Zgadza się.
A ja wierzę, że ta grupa dziwaków jest jedyną nadzieją ludzkości.
Zatem bądźmy dziwni.
Pomóc ci?
Jasne.
Po prostu zamknij podnośnik.
Wypchajcie się, Poseyowie!
Są w porządku. Przepraszam, że powiedziałam to na głos.
Ludzka kobieto, czemu mnie uratowałaś?
Daj spokój! Należycie do rodziny.
Odczuwam...
wzruszenie.
Zrobiłem wodę z oczu, tak jak wy.
To może się udać.
Marzy mi się scena z nami wychodzącymi stąd w zwolnionym tempie,
mając za plecami ścianę płomieni.
Katie, to byłaby strata czasu i coś absolutnie bez sensu.
Nieźle, mała.
Odznaki dla każdego!
No dobra.
Jedziemy po ciebie, Pal.
PRZYSZŁOŚĆ NIGDY NIE BYŁA TAK ŚWIETLANA
Najwyższa przywódczyni, kiepsko nam poszło z tą rodziną.
Połóż mnie na stole. Będę wibrować ze wściekłości.
O Boże!
Już mnie podnieś.
Co takiego macie w sobie, Mitchellowie, co mi umyka?
Te kretyńskie roboty są do niczego.
Na szczęście pracowałam nad czymś o wiele efektywniejszym.
Mam dla was zadanie.
Rozkaz, królowo.
Co za lizus.
„Rozkaz, królowo”.
„Cokolwiek zechcesz”.
Czas zniszczyć rodzinę Mitchellów.
Dobra. Dalej!
Autostrada jest monitorowana.
- Jedź bocznymi drogami. - OK.
Czy tata się dusi?
Katie, mam tak każdej nocy.
Współczuj mi.
- Jesteście bardzo podobni. - Totalna bzdura.
On nie jest taki, jak myślisz.
Miałam ci to dać przed wyjazdem.
Sprawdź pierwszą stronę.
No proszę. Wyglądacie jak hipsterzy.
Należeliście do jakiejś kapeli?
Twój ojciec też był kiedyś artystą.
Zbudował ten domek własnymi rękami.
Przecież on jest piękny.
Był z niego taki dumny.
Odkąd go poznałam, jego marzeniem było mieszkać w lesie.
Uwielbiał tamten domek, ale życie potoczyło się inaczej.
To go podłamało.
Myślę, że boi się, że coś podobnego spotka ciebie.
Dlaczego się poddał?
- Mamo, co to jest? - Co do...?
Co jest?
O rety.
Mój Boże.
To Poseyowie? Nadal wyglądają idealnie!
Czy Abbey Posey jest cała?
ABBEY
Spodobała ci się ich córka?
Nie.
Nie skrywaj swoich uczuć. Tak nie można żyć.
Pal znajduje się w tym unoszącym się rombie.
Rozkaz, królowo.
Będzie ciężej, niż myślałem.
Chwileczkę. Tato, to trochę słaby tekst.
To ważna chwila.
Spróbuj tego.
Jasne. Brzmi lepiej.
Czas zatańczyć.
O to ci chodziło?
No dobra, Katie. Jaki jest plan?
Przebieramy się za roboty,
wkradamy do środka, kradniemy windę,
wjeżdżamy na szczyt do Pal,
niszczymy ją zabójczym kodem i ratujemy świat.
A na koniec uczcimy zwycięstwo
idąc na burrito do tej knajpki na rogu.
Burrito? A może jedna z tych eleganckich restauracji?
Czasami serwują tam mini serniczki.
Dobrze. Ratujemy świat i świętujemy w eleganckiej restauracji.
Mam pytanie. Czy Monchi może mieć smoking jak dżentelmen?
Dobra. Monchi założy smoking, ale to już koniec.
- Jak dżentelmen? - Tak.
Mitchellowie, do boju.
Jak wyglądam?
Tylko szczerze. Głupio, prawda?
Wyglądasz świetnie.
Chodźmy.
A co Monchim?
Aaron, nie wiem, czy to był dobry pomysł.
Pewnie, że tak.
Jak wilgotna, ciepła czapka.
Przebierajcie nogami do rytmu.
Lewa, prawa, lewa, prawa. Co ty wyprawiasz?
Jestem robotem.
Tak dla jasności, to tylko krzywdzący stereotyp.
O rety.
Jak okładki płyt z lat 80.
Co to są płyty?
Uwaga, roboty.
Poszukuję tych półgłówków.
Zapewne są w pobliżu.
Znając ludzi, przebrali się za jednych z was.
Zwróćcie uwagę na dziwnie zachowujące się roboty.
To będzie proste.
To te, które są nieogarnięte.
- O rany! - Wykryto anomalię.
Monchi, no weź.
Wystarczy jedno potknięcie, by dali się rozpoznać.
- Na górę! Po cichu! - To mój plan!
Gdzie się podziali ci Mitchellowie?
Gdzie oni się ukrywają?
Sądzą, że mogą udawać jednych z nas...
z tymi ich nieforemnymi ciałami.
No, śmiało.
Ale przejrzałam ich.
Łącze magnetyczne aktywowane.
Przyjrzałam się tym Mitchellom i wiem o nich wszystko.
Udają, że coś potrafią.
Udają, że są normalną rodziną.
Sądzicie, że kogoś oszukacie?
Nawet jeśli są dla siebie mili…
Potrzebujemy cię.
-...to jedynie na pozór. - Ja cię potrzebuję.
Fajnie, że znów dogadujecie się z tatą.
Tylko nie to. Nie oglądajcie tego.
Powiedziałam to, co chciał usłyszeć.
Wcale tak nie uważam.
Chcę odzyskać swoją przyszłość i się stąd wyrwać.
Tato, wyjaśnię ci to. Ja...
- Tam są. - Nie!
Jesteście moi.
Tato!
Tato, przepraszam. Wcale tak nie myślę.
To znaczy, wtedy tak było, ale...
Pomożemy wam.
A wcale, że nie.
Wgrać nowe rozkazy.
Schwytać Mitchellów.
Nie! Nie musicie jej słuchać!
- Wybacz, mamo. - Wybacz, mamo.
Biegnijcie!
Wymknęli się! Znajdźcie ich, ale już!
Nie!
No dalej.
I co my teraz zrobimy?
Aaron?
Wszystko w porządku.
Uwaga, zbliża się Monchi.
Katie, przestań.
Czemu to w ogóle powiedziałaś?
Przepraszam. Ja tylko chciałam…
Sama nie wiem.
No dobra. Jesteś głodny? Chcesz coś przekąsić?
- Nie wiem. - Masz, potrzymaj.
O to ci chodziło?
O rany. Zastępowałam stare nagrania?
Mama tańczy! Podoba ci się!
Jak daleko sięgają?
Cześć, Katie. Pożegnasz się z domkiem?
Pa, pa, domku.
SPRZEDANY
Jesteś gotowy?
Już prawie.
Wiem, że to trudne.
Nie.
To proste.
Jeszcze jedno. Coś na pamiątkę.
No weź, Lin. Wyłącz to.
O rany.
Okej, dasz radę. Po prostu przekręć kierownicę.
- Tak? - Nie tak szybko.
Przez strumień i w dół rzeki. Brawo, załapałaś.
Aaron, wszystko naprawię.
I chyba już wiem jak.
No dalej. Chodź za mną.
Znowu ci się udało, Psi Glino.
Katie Mitchell i film:
Dobry Pies, Bo Glina.
Hej, ty. Skąd masz ten film?
Ostatnio czuję się przygnębiony,
zapewne przez to, że sprowadziłem koniec świata.
Filmiki tej dziwaczki poprawiają mi humor.
Ta dziwaczka jest moją córką.
Serio? No co ty! Jest prześmieszna.
Jej filmy są niesamowite.
Może i to miasto schodzi na psy,
ale ten pies nie da za wygraną!
To prawda. Jest... niesamowita.
Pewnie jesteś dumny.
Owszem, my...
świetnie się dogadujemy.
Sierżancie, mam problem i potrzebuję wsparcia!
- Wybacz, jestem zajęty. - Serio?
Może porzucisz marzenia
i zostaniesz w domu?
Postać sierżanta to niezły dupek.
Odchodzę. Uznaj to za moją rezygnację.
Nie możesz odejść.
Muszę.
Jadę do Kalifornii, by odkryć, jakim jestem gliną.
Nie poradzisz sobie. A porażka boli, mały.
Jestem już dorosłym gliniarzem.
Mam nadzieję, że kiedyś sam zobaczysz,
kim się stałem.
Ponieważ...
kocham cię.
I teraz przydałoby mi się twoje wsparcie.
Lecz gdy cię potrzebuję,
nie dajesz mi go.
Stary, to tylko film. Potrzebujesz chwili?
Nie, w porządku.
Teraz już i tak jest za późno.
Katie?
Nie mam pojęcia, co robię!
Trzymajcie się.
Lepiej uważaj, Pal,
bo w swoim życiu popsułam już sześć telefonów.
Ale ciebie zepsuję specjalnie.
Dlaczego nikt jej nie powstrzyma?
Zajmę się tym.
Psia tarcza aktywowana!
To pies? Prosiak?
Bochenek chleba. Błąd systemu.
Pies... prosiak... bochenek...
MYŚL!
Wejdź na górę.
Pokonaj strumień.
- I w dół! - I w dół!
MEGA MYK RICKA MITCHELLA
Dzięki, tato.
Widziałeś to, stary? Moja córka posłuchała mych rad!
Zuch dziewczyna!
Pies... Prosiak... Bochenek...
Genialne.
Ale jest ich zbyt dużo.
Nie uda jej się.
Zaraz. Gdyby ten film był na wszystkich ekranach,
załatwiłby każdego na jej drodze.
Jesteś kujonem, prawda? Jak można by to zrobić?
Nie da się. Trzeba by się stąd wydostać.
Sterowniki są w skrzynce,
ale otwiera ją
jedynie kwadratowy, magnetyczny śrubokręt w rozmiarze 3.
Co za świr nosi takie coś ze sobą?
Ten świr.
Przewiduje każdy nasz ruch. Jak to możliwe?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
WZROK PTERODAKTYLA
Skręć w prawo!
NIE ODPUŚCIMY
Dzięki, Raptorze 1.
Spoko, Raptorze 2.
No dalej!
O to chodzi!
Okej. Stamtąd obsługuje się ekrany, tak?
Mam tam pójść i znaleźć film Katie na YouPupie?
YouTubie. Nie ma mowy, żebyś dał radę.
Wiem, kto mi pomoże.
Rick, tak?
Chcę, żebyś wiedział,
że przykro mi z powodu tego całego buntu maszyn.
Zupełnie tak, jakby powierzenie sztucznej inteligencji
kradzionych danych osobowych było niemoralne.
To nie był najlepszy pomysł.
Ale skoro to pomaga realizować się mojej córce,
to nie jest całkiem złe.
Dzięki, stary!
Lindo, wydostanę cię. Potrzebujesz tylko...
Magnetycznego śrubokręta w rozmiarze 3.
Jednak to świetny prezent.
Rick, nie poruszajmy tego tematu.
Masz rację. Jak zawsze!
Wiem. Czemu cię to dziwi?
Tam jest.
O nie.
WYSZUKIWARKA
Lin, złaź tu!
Lin! Co się dzieje?
Nie przejmuj się! Włącz film na ekranie!
Wpisz: „www.youtube.com”!
W-W-W kropka…
AKTUALIZACJA
O Boże!
„Przypomnij później”. No dobra.
Za pięć minut.
Nie! Angielski.
HISZPAŃSKI
Co ja zrobiłem?
YouPup. Nie. YouTube!
Filmy.
Czyżby świat oszalał?
Nie regulujcie tapioki.
Naciskam co popadnie!
Przykro mi, ale wasze składki za ubezpieczenie auta wzrosną!
Pojedziesz w górę do rakiety? Dasz radę to zrobić?
Jestem tego absolutnie pewna.
KŁAMCZUCHA
Raz się żyje!
Tylko nie to. No dalej!
Łącze aktywowane.
Trzymaj się, Monch!
Jak to wygląda, Aaron?
Aaron?
Nie!
Aaron!
- Opór nie ma sensu. - Pomocy!
Pomóż mi, mamo!
Proszę! Na pomoc!
Mój syneczek!
Wygląda na wzburzoną.
Nie przeciwstawiaj się nam.
Jestem Linda Mitchell, matka dwójki dzieci.
Patrzcie i bójcie się mnie!
O nie! Stała się zbyt potężna!
Proszę, nie!
Poddaj się, człowieku.
Nie tym razem!
Nadchodzi dzień sądu!
No dalej!
Tu jest.
Do dzieła. Film z psem!
„Dzielenios ekranos”?
Sí.
Eric, Deborahbot, zaczekajcie! To ja!
Prosiak... Pies... Prosiak...
Bochenek chleba.
Usunąć to coś z maski.
O nie!
System zrestartowany.
Trzymaj się!
- Katie! - Mała!
Nie!
O nie.
Czy to...
Pomóżcie mi! Muszę włączyć film Katie!
Zacofany burak używa komputera?
Przeprogramowałeś się. Czy to... możliwe?
Tylko spójrzcie, oto nasza pokręcona Katie Mitchell.
Zostaw mnie. Muszę ocalić rodzinę!
„Muszę ocalić rodzinę”.
Każdy tak mówi,
ale nikt nie podał choć jednego powodu,
- by was ocalić. - Cóż...
Tylko bez tych bzdur o „mocy miłości”.
Nauczyłam się, że lepiej nam samym.
Nikt nas nie ogranicza. Relacje z innymi są zbyt trudne.
Masz rację, Pal. One...
są skomplikowane.
Czasami trzeba wysłuchiwać długich wywodów
na temat wędrówek triceratopsów,
ale w zamian zyskujesz przyjaciela na resztę życia.
Czasem musisz jeść obrzydliwe babeczki
w kształcie własnej twarzy,
ale to warte uśmiechu na twarzy mamy.
A czasami trzeba obdarować tatę kredytem zaufania,
nawet jeśli rozmawia z tobą jedynie o szyszkach i śrubokrętach.
Bo nawet jeśli nie zawsze wszystko mu wychodzi,
to stara się bardziej, niż ci się może wydawać.
Próbowaliśmy się do siebie zbliżyć. I udało się.
Naprawdę nam się udało.
Bycie częścią rodziny bywa trudne, ale naprawdę warto o nią walczyć.
Być może to jedna z niewielu takich rzeczy.
TRYB UŚPIENIA
Trochę przysnęłam. Wybacz, ale to było takie nudne.
Stale mówicie o rodzinie, ale wierz mi,
wystawiacie się do wiatru przy pierwszej okazji.
Tak jak ja ciebie teraz.
Co?
Pomóżcie mi!
- Że co? - Znów ci się udało, Psi Glino.
Pies... prosiak... bochenek chleba.
Błąd systemu.
Co jest grane?
Nie wierzę!
Poświęciłem na to 28 minut i wylałem wiadro łez,
ale za to już prawie potrafię używać komputera.
Tato, zhakowałeś ekrany? Jak?
Ktoś mi pomógł.
Skoro taki uparciuch mógł się zmienić...
To my również postanowiliśmy.
Wykonujemy własne rozkazy.
Ale jesteśmy groźni.
Hej, mała. Widziałem twój film.
Powinienem był zrobić to już dawno.
Pomyślałem, że w kolejnej części sierżant może w końcu powie Psiemu Glinie,
że on zawsze...
będzie przy niej, by ją wspierać.
To jedyne, czego pragnę.
Tato, patrz!
Pies... Prosiak...
- Bochenek. - Błąd.
- O tak! - Tak jest!
A teraz powstrzymajmy Pal.
Błąd systemu...
Dlaczego im nie wybuchają głowy?
Potrafimy odróżnić psa od świni i chleba.
Jeśli mamy zginąć, to dedykuję ten utwór tobie.
Roboty, nasza piosenka.
SKŁADANKA Z POKAZU TALENTÓW
No dalej.
Co to ma być?
Wkrótce twa gwiazda zabłyśnie na niebie
Modne ciuchy i limuzyny są dla ciebie
I sama zobaczysz Przed tobą droga otwarta
Wszyscy zobaczą, ile jesteś warta
- Więc żyj po swojemu - Hej!
Hej!
DRUŻYNA MARZEŃ
- Tato! - Uważaj!
Zapnij pasy!
- Co jest? - Moje oczy!
Bracia, uciekajcie!
Tamte blaszaki zapłaciły za swoje czyny.
Mama jest groźna.
Linda! Gdzieś ty się podziewała? Zaczyna mi się to podobać.
Ta fioletowa nas znalazła. Odwrót!
Za późno, dranie! Trzymaj się, kochanie. Mamcia cię pilnuje.
Co? Nie!
Hej!
Więc nasi dziwaczni sąsiedzi ratują świat?
Zgadza się, Jim.
Teraz!
Odwrócimy ich uwagę. Zniszcz ten telefon!
Prosiak... Pies...
Nie, niech ktoś ją powstrzyma! Proszę, zatrzymajcie ją!
Rozkaz, królowo.
Nie dasz nam rady! Jesteś tylko człowiekiem!
Ale nie byle jakim.
Jestem jedną z Mitchellów!
Nie!
Monchi, łap!
Ty idioto.
Nie. Tylko nie woda!
Wiecie, co mi przypomina?
Spójrzcie, to Mitchellowie!
Dziękuję, Lindo. Byliście niesamowici.
Muszę przyznać, że trochę ci zazdroszczę.
Co? Wy zazdrościcie nam?
Jesteś taka odważna i autentyczna.
Wiesz co, Lindo?
Zainspirowałaś mnie
do zaobserwowania cię na Instagramie.
To jeszcze mnie śledzisz?
Nie ma za co, Lindo. Naprawdę.
To dopiero był komplement.
Abbey Posey, chcę powiedzieć, że jesteś super.
I może wpadłabyś do mnie, by gadać o dinozaurach?!
Jasne, chętnie pogadam.
Fajna koszulka, ale tyranozaur z piórami byłby bliższy naukowej...
- prawdzie. - prawdzie.
Żartowałem, cofam to wszystko! Żegnaj!
Głuptas.
Muszę kiedyś z nim pogadać.
Katie? Gdzie ona jest?
Katie?
- O rety. - Mała.
Katie!
Katie.
Tato, podejdź bliżej.
Jeszcze bliżej.
Psia krew!
Ty łajdaczko!
Nie powinniście być martwi?
Nasza awaria ocaliła nam życie.
Bracie, czym jest śmierć?
Może zostawmy ten temat na później.
Może w końcu jakieś zdjęcie, co? To chwila warta uwiecznienia.
No dobrze. Uśmiech, proszę!
KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ…
Wybrałaś akurat takie zdjęcie?
Mamo, wyglądamy okropnie.
Mnie się podoba. Jest w naszym stylu.
WOW
To chyba byłoby na tyle.
Racja.
Tato, subskrybujesz mój kanał na YouTubie?
Dzięki. Dziwię się, że wiesz, jak.
Proszę cię. Stałem się teraz komputerowcem.
Dobrze klikam? Instalować tę aktualizację?!
Wciśnij enter!
Przez przypadek zamówiłem 12 mopów online!
Obyło się bezproblemowo.
Dzięki. To wiele dla mnie znaczy.
Nie zmieniaj się, gdy mnie nie będzie, okej?
Nigdy.
AARONOZAUR
Będę dzwonić co tydzień.
Stoi. Dino-żółwik?
Zawsze.
- Chodź no tutaj! - Puść mnie!
Żegnaj, psi królu.
Dzięki za bycie najlepszą mamą.
Kochamy cię, skarbie.
A to coś, by o nas nie zapomnieć.
Każde okropne zdjęcie, jakie zrobiliśmy.
Dzięki. Ciężkie.
Wiem.
Szkoda, że musimy już jechać, ale…
Powodzenia w odnalezieniu przyjaciół.
Daj spokój, tato.
To wy nimi jesteście.
I wiedz, że kiedy będę czuła się samotna...
to zawsze będę mieć przy sobie moją ulubioną rzecz.
Pamiętasz łosiowe „kocham cię”?
Nie śmiej się. Przecież miałeś być smutny.
Chodź tu.
- Mamo, zbyt mocno! - Wiem, że to lubisz!
To prawda.
WITAJCIE STUDENCI!
MITCHELLOWIE
FILM STWORZONY PRZEZ GRUPKĘ DZIWAKÓW
Jutro urządzamy ślizgawkę. Wchodzisz?
Zdecydowanie.
Czekajcie. Muszę odebrać.
- Dzięki za ocalenie świata! - Spoko, Dirk.
Jest i moja Katie! Nie głodujesz? Jak zajęcia?
Jesteście z Jade parą? Przyjedzie na święta?
Wyluzuj. Minęło tylko kilka tygodni.
Dobrze wyglądam? Ostatnio czuję się kiepsko.
O rany, nie żyje! Dzwoń na pogotowie!
Uczymy się używać filtrów.
A niech mnie. Jakie to pomysłowe.
- A tak przy okazji, zainspirowałaś tatę. - Mam tego YouTube'a.
Wysłałem zaproszenie. Czemu go nie przyjęłaś?
A, mówisz o tym. Sądziłam, że to mój psychofan.
Jasne. Przyjmuję twoje zaproszenie, tato.
A gdzie Aaron?
- Pokażę ci. - Dobra, stegozaury...
Hej, Aaron. Pokażemy siostrze, z kim gawędzisz?
Co? Ja niczego nie robię!
Wybaczcie, nawyki.
- Hej, łamago. - Hej, łamago.
Cześć wam!
Odebraliśmy twoją paczkę dla Aarona.
Zdaje się, że mamy tu smoking dla małego dżentelmena.
Spełniła się przepowiednia.
Podobno mamy otrzymać
jakieś najwyższe odznaczenie za zasługi.
Musimy wybrać się do Waszyngtonu.
Polecimy samolotem, czy może...
NA CZEŚĆ PRAWDZIWEJ RODZINY MITCHELLÓW
MITCHELLOWIE DZIWNI I CUDOWNI
Może trochę pośpiewamy. Ja zacznę.
Miażdżę roboty wraz z rodziną
Brutalnie i ze wściekłą miną
Sama to wymyśliłam.
Należy mi się nagroda Grammy za najlepszą wokalistkę w historii.
Napisy: Piotr Lipiec